Ish-aktivist i SNS-së pohon se partia e Vuçiqit paguante nga 200 euro në ditë për njerëz në Ćacilend, ndërsa paratë në dorë i merrte nga një ndërmarrje publike

Momçillo Marjanoviq (54) për më shumë se dhjetë vjet ishte aktivist i Partisë Përparimtare Serbe të Aleksandar Vuçiqit. Tani, në një intervistë për rrjetin e gazetarisë hulumtuese BIRN, tregon se partia organizonte dhe paguante grupe huliganësh, blinte vota dhe infiltronte njerëzit e saj mes studentëve dhe demonstruesve për të provokuar përplasje me policinë. Të gjitha këto janë pohime të tij, e jo fakte të vërtetuara në gjykatë - por janë mjaft të detajuara sa të mos mund të fshihen lehtë nën qilim.

Ai thotë se personalisht udhëhiqte grupe burrash që ruanin zyrat e partisë, merrnin pjesë në përplasje me demonstruesit dhe qëndronin në të ashtuquajturin Ćacilend - kampin e mbështetësve të Vuçiqit para ndërtesës së Presidencës së Serbisë. Për qëndrimin atje, pohon ai, merrte nga 500 euro në ditë, ndërsa burrat që i udhëhiqte nga 200 euro. Paratë i merrte në dorë, në zyrën e drejtorit të një ndërmarrjeje publike të Novi Sadit.

Shkopinj, spërkatës dhe „njëqind“ revolverë

Pas rënies së strehës së stacionit hekurudhor të Novi Sadit më 1 nëntor 2024, në të cilën vdiqën 16 njerëz dhe e cila ndezi protestat masive, detyrat e tij, thotë ai, bëheshin gjithnjë e më të dhunshme. Para protestës së madhe studentore më 15 mars 2025 në Beograd kaloi më shumë se dy javë në Ćacilend. Në çadra, tregon ai, i prisnin shkopinj, spërkatës dhe maska. „Nëse vjen deri te përplasja, të mos zgjedhim mjetet, kemi gjithçka që na duhet. Të shkojmë deri në fund, pa mëshirë.“

„Ndërsa ecja nëpër Ćacilend, pashë mjaft njerëz me revolverë që as nuk i fshihnin. Me siguri njëqind“, pohon Marjanoviq. Shton se policia bashkëpunonte me njerëzit e kampit dhe se dëgjoi një polic duke u thënë se, nëse policia nuk arrin t'i mbajë demonstruesit, do të lëshojë një numër të caktuar prej tyre brenda - që grupet në Ćacilend t'i rrahin dhe kështu t'i frikësojnë të tjerët.

Provokatorë mes studentëve

Pohimi më i rëndë ka të bëjë me infiltrimin. „Organizuam djem nga qytete të tjera, që vendasit nuk i njohin, të futen në radhët e tyre. Ata pastaj me gurë dhe piroteknikë e sulmonin policinë, që të akuzoheshin studentët“, thotë ai. Pranon se jo të gjitha përplasjet ishin të regjisuara, por pohon se personalisht mori pjesë në organizimin e provokimeve në protestat në Beograd, Baçka Pallankë, Baçki Petrovac dhe Novi Sad.

Deri në 400.000 euro nga ngrohtorja e qytetit

Akuzat më konkrete i drejtohen Nenad Barcit, drejtor i ndërmarrjes publike „Novosadska Toplana“ dhe anëtar i SNS-së. Marjanoviq pohon se Barac personalisht i jepte udhëzime, miratonte numrin e njerëzve të angazhuar dhe paguante paratë - në zyrën e tij, e kur drejtori nuk ishte, paratë e prisnin te sekretarja. Vlerëson se që nga rënia e strehës deri tani nga ajo ndërmarrje ka tërhequr mes 350.000 dhe 400.000 euro. Sipas gazetarëve, Marjanoviq u ka dorëzuar edhe korrespondencë me Barcin si dëshmi. Barac refuzoi t'u përgjigjet pyetjeve, pyeti nga i kanë informacionet dhe e ndërpreu bisedën.

Një ndërmarrje që duhet t'i ngrohë banesat e Novi Sadit, e prej saj - nëse pohimet janë të sakta - dilnin para në dorë për njerëzit në Ćacilend. Marjanoviq pranon edhe se me vite merrte rrogë në ndërmarrjen komunale të Novi Sadit „Lisje“, pa u paraqitur kurrë në punë. „Këto janë vende pune fantazmë, kështu i quajnë. Nuk jam i vetmi, për fat të keq“, thotë ai. Për blerjen e votave: „Zakonisht ishte 100 euro, e tani dëgjoj se japin 400 ose 500 euro për votë.“

Me partinë, thotë ai, u grind kur ndihmoi dy studentë që hynë në Ćacilend dhe kur refuzoi të shkojë në Kulla para zgjedhjeve lokale më 29 mars të këtij viti. Pastaj filluan kërcënimet. Për to i akuzon ish-luftëtarin e MMA-së dhe aktivistin e SNS-së Bojan Mihajloviq dhe bashkëpunëtorin e tij Vlladimir Zukiq, dhe pohon se Zukiq e kërcënoi se do t'ia lëndojë fëmijën. Të dy refuzuan t'u përgjigjen pyetjeve dhe mohojnë se e njohin.

Kjo është dëshmia e një njeriu që vetë pranon se ka marrë pjesë - dhe se i ka shijuar privilegjet: „Kurrë nuk kam pritur në radhë te mjeku.“ Pikërisht prandaj ka peshë. Pyetja është nëse ndonjë institucion në Serbi do ta thërrasë ta përsërisë këtë nën betim, rreth dhjetë ditë para zgjedhjeve të 25 tetorit - apo Beogradi do të vazhdojë të merret me numërimin e shkrimeve kroate për Vuçiqin.