Një toger rus 26-vjeçar për muaj të tërë i zbuloi Kievit pozicionet e njësisë së vet: sipas Wall Street Journal, mbi 300 ushtarë rusë të vrarë

Lev Stupnikov ishte 26 vjeç, me gradën toger dhe me qasje në gjithçka që një brigadë do ta mbante sekret: lëvizjet e trupave, planet luftarake, frekuencat radio dhe pamjet e dronëve zbulues. Shërbente si oficer ndërlidhjeje në Brigadën e 36-të të Pushkatarëve të Motorizuar të ushtrisë ruse, në frontin pranë Vuhledarit. Sipas gazetës amerikane The Wall Street Journal, për muaj të tërë të gjitha këto i dërgonte drejtpërdrejt te inteligjenca ushtarake ukrainase.

Gazeta shkruan se me kalimin e kohës Stupnikov u zhgënjye nga korrupsioni dhe brutaliteti në ushtrinë ruse, si dhe nga lufta në Ukrainë. Në shkurt 2024 nëna e tij, Tatyana Yantsen, e ndihmoi të vinte në kontakt me inteligjencën ukrainase. Pranoi të bashkëpunonte me një kusht - të mos merrte asnjë para për informacionet.

Goditja e parë erdhi shpejt. Që në shkurt 2024 Stupnikov dërgoi koordinatat e një vendi pranë Vuhledarit, ku ishin mbledhur mes 120 dhe 150 ushtarë dhe oficerë rusë, mes tyre edhe komanda e brigadës. Para goditjes e fotografoi mbledhjen për të konfirmuar numrin, e më pas, me pretekstin se kishte probleme me stomakun, u largua nga pozicioni. Shpejt ranë raketat ukrainase. Sipas të dhënave që i dha vetë, u vranë 68 ushtarë rusë dhe 60 u plagosën. Mes të vdekurve ishin dhjetë oficerë, përfshirë komandantin e brigadës, kolonelin Huseyn Musaev.

Ky nuk ishte fundi. Stupnikov vazhdoi ta mbante uniformën dhe të kryente detyrat, ndërsa paralelisht dërgonte pozicionet e njësive ruse, planet e operacioneve, lëvizjet e kuadrit komandues dhe frekuencat. Në maj 2024 dha koordinatat e një ndërtese ku ishin vendosur dy njësi sulmuese ruse. Në sulmin që pasoi u vranë edhe 20 ushtarë të tjerë, mes tyre një kapiten. Nga brenda sabotoi edhe pajisje: fikte kamerat e mbikëqyrjes dhe pajisjet për drejtimin e dronëve, ndërsa palës ukrainase i jepte qasje në pamjet e sistemeve ruse të zbulimit.

Kur komanda ruse filloi të dyshonte se dikush nga radhët e saj po i zbulonte planet, Stupnikov vendosi të ikte. Natën e 6 korrikut 2024 kaloi vijën e frontit nëpër një zonë të minuar, në një rrugë të përgatitur paraprakisht nga forcat ukrainase, ndërsa rrugën ia tregonte një dron ukrainas. Në anën tjetër dorëzoi një telefon celular me fjalëkalime qasjeje, me të cilët operativët ukrainas ndoqën edhe për muaj kamerat e mbikëqyrjes dhe dronët rusë. Pastaj iu bashkua Korpusit Vullnetar Rus - një formacion shtetasish rusë që lufton në anën e Ukrainës.

Shifra prej më shumë se 300 ushtarësh rusë të vrarë, që gazeta ia atribuon bashkëpunimit të tij, bazohet në të dhëna të operativëve ukrainas, në pamje dhe në raporte ruse. Pra, një pjesë e shifrave i ka dhënë pala që ka interesin më të madh që historia të tingëllojë mbresëlënëse. Roli i tij u bë publik vetëm në shtator 2025, pas një interviste të publikuar me ish-oficerin rus, ndërsa autoritetet ruse më pas lëshuan urdhër-arrest për të.

Numri përfundimtar i të vdekurve ndoshta nuk do të konfirmohet kurrë në mënyrë të pavarur. Por historia që tani thotë diçka të pakëndshme për ushtrinë ruse: korrupsioni dhe brutaliteti për të cilat shkruan gazeta, në fund e bënë një oficer të vetin t'i tradhtojë të vetët. Ballkani i kujton luftërat në të cilat vija mes tëndit dhe të huajit kalonte nëpër lagje, madje edhe nëpër familje. Sa histori të tilla ka në të dyja anët e frontit, për të cilat nuk do të lexojmë kurrë?