Tri ditë. Kaq kohë kaloi nga momenti kur këshilli penal trianëtarësh i Gjykatës Themelore në Strugë ia ktheu pasaportën biznesmenit Borçe Markovski, deri në ditën kur kryetari i atij këshilli dhe i vetë gjykatës, Vullnet Vinca, pushoi së qeni gjyqtar. Këshilli Gjyqësor konstatoi se ai i kishte plotësuar kushtet për pension pleqërie dhe hodhi poshtë kërkesën e tij për vazhdimin e funksionit.

Radha e ngjarjeve është ajo që dhemb. Së pari një vendim që i hap kufirin një njeriu të akuzuar për një tender të rëndë rreth 1,7 milionë euro. Pastaj dalja nga vendi përmes „Tabanocit”. Dhe vetëm atëherë - pensioni.

Kërkesa erdhi tre muaj me vonesë, por vendimet vlejnë

Arsyeja pse Vinca nuk mbeti gjyqtar nuk është as etike, as profesionale. Krejtësisht administrative. Kërkesën për vazhdimin e funksionit e dorëzoi më 21 nëntor 2025, ndërsa afati ishte deri më 31 gusht të po atij viti. Gati tre muaj vonesë. Me njëmbëdhjetë vota „për”, Këshilli Gjyqësor e hodhi poshtë kërkesën si të paafatshme.

Domethënë, në momentin kur po vendoste për pasaportën e Markovskit, Vinca ishte tashmë një njeri, funksioni gjyqësor i të cilit varej nga një kërkesë e dorëzuar pas afatit. Kushtet për pension i plotësoi më 18 korrik. Vendimi për pasaportën erdhi më vonë. Kush në atë gjykatë po ndiqte se cilat lëndë i punonte një gjyqtar, të cilit po i skadonte funksioni?

Prokuroria ishte kundër - pastaj ishte pro

Pjesa më interesante e gjithë kësaj historie nuk është në gjykatë, por në prokurori. Prokuroria Themelore Publike e Strugës më 15 qershor dha mendim negativ për heqjen e masave shtesë të kujdesit. Mbrojtja dorëzoi një kërkesë të re. Lënda u referua në Prokurorinë e Lartë Publike të Manastirit, dhe Prokurori i Lartë Publik nxori një përfundim me të cilin ngarkoi prokurorinë më të ulët të paraqiste mendim pozitiv.

Argumenti? Se i akuzuari ka një firmë në Serbi, funksionimi i së cilës është vënë seriozisht në pikëpyetje, dhe se mund të lindë dëm i pariparueshëm nëse ai nuk udhëton menjëherë për të nënshkruar dokumentacionin. Me fjalë të tjera - interesat e biznesit të të akuzuarit peshuan më shumë se masa që gjykata kishte caktuar më parë.

Markovski u ndalua në „Tabanoc”, por pas kontrolleve iu lejua të linte vendin, sepse kundër tij nuk kishte masë aktive për ndalim të kalimit të kufirit. Nga Prokuroria thonë se ai nuk mund të konsiderohet i arratisur - ka detyrim të paraqitet para gjykatës.

„Nuk ndiej përgjegjësi”

I pyetur për vendimin, Vinca u përgjigj se këshilli e vlerësoi, por mori mendim nga prokurori i autorizuar. „Nuk ndiej përgjegjësi”, tha ai. Shtoi se seanca është caktuar për 2 shtator dhe se, nëse i akuzuari nuk kthehet, do të gjykohet në mungesë dhe do t'i konfiskohet prona.

Dhe kur i kërkuan një përgjigje me shkrim për rrethanat në të cilat u kthye pasaporta, përgjigjja ishte: „Meqë nuk jam më kryetar, nuk mund të nënshkruaj asgjë me shkrim. Drejtohuni Gjykatës.”

Kaq. Njeriu që drejtoi seancën në të cilën u mor vendimi, brenda tri ditësh u bë një person që nuk ka kompetencë të shpjegojë asgjë. Institucioni mbetet, nënshkrimi shkon në pension.

Çfarë qëndron pas aktakuzës

Markovski dhe shtatë persona të tjerë akuzohen për vepra penale të lidhura me një prokurim publik për zhvendosjen e stacioneve lëvizëse nga termocentrali „Osllomej” në kombinatin „Manastir”. Pajisjet nuk ishin planifikuar fare për Manastirin, por tenderi u zhvillua, kontrata u nënshkrua në vlerë rreth 1,7 milionë euro, dhe kompania e tij i çmontoi makinat në Kërçovë, i solli në Manastir dhe i la të pamontuara brenda rrethit të kombinatit.

Garancia për shkak të së cilës iu hoqën masat kap mbi 303 milionë denarë. Gjykimi, që nisi në Gjykatën Themelore në Manastir, u transferua në Strugë me vendim të Gjykatës së Apelit në Manastir. Seanca e parë, e caktuar për 24 qershor, u shty sepse njëri prej të akuzuarve ndërroi avokatin. Përpjekja e re është 2 shtatori.

A do të përgjigjet dikush nëse atë ditë karrigia e të akuzuarit mbetet bosh? Apo edhe kjo do të jetë vonesë administrative e dikujt?