İspanyol oyuncu Macarena Gomez ve sanatçı eşi Aldo Comas, kuzey Katalonya'daki Alt Empordà'da bulunan kırsal evlerinin kapılarını açtı. Ve bu basit bir hafta sonu evi değil - "El Molino" olarak adlandırılan, ailenin Mart 2020'den beri yaşadığı 17. yüzyıldan kalma restore edilmiş bir değirmen. Mülkü daha 2016'da, oğulları Dante doğmadan dört yıl önce satın aldılar.

Çiftlik estetiği başlangıç noktası olarak

Yapı, geleneksel yerel mimariyi koruyor - taş duvarlar, yeşil dış kapaklar ve eski yapıların satın alınamayacak o özel patinası. "Bu yapı köy değirmeniydi", açıklıyor Aldo. "Vahşi proje." Lüks yapma amacıyla yenilemediler - korumak, tamamlamak ve iki yaratıcı kişi ve bir çocuk olarak kendi ihtiyaçlarına uydurmak için yaptılar.

İçeride Macarena ve Aldo, PR ajanslarının instagram sayfalarını dolduran "sessiz lüks" tarzından çok uzaklara gittiler. Burada fotoğraf çekimleri için platine dekor yok. Burada hayat görülüyor - sanatsal kaos, karışık malzemeler, eski bir şey yarı modern bir şeyin yanında, açık ve düzeltilmemiş bir doğallıkla.

12 dekorasyon anahtarı için listeleri basit: mobilyalar için demir çerçeveler, "brocante" detaylı tekstil, yüzey için temel olarak geri dönüştürülmüş paletler, eski arabadan restore edilmiş bir ayrıntı, karışık bohem kumaşlar. IKEA paketinde gelmeyen parçalar.

Renk ve pop sanat şöleni

Mülkün en karakteristik görsel noktalarından biri - tam renkli psikodelik bir inek heykeli. Soyut değil. İnek. Bu, Aldo'nun estetiğinin özeti - kışkırtıcı ama "gizemli" olmaya çalışmayan çağdaş sanat. Evdeki tüm nesneler sergiler gibi işlev görüyor - ama bir galeride olduğu gibi yerleştirilmemiş, sanki yaşamlarının onları yerleştirdiği yerde yaratılmış ve bırakılmış gibi.

Akşam sofrasını yabani çiçekler ve elle yapılmış tahta tabaklarla servis ediyorlar. Klişeye düşmeden bir Akdeniz yaklaşımı. Alt Empordà'nın tropikal yazında bu en uygun kombinasyon - güneşte yemek, ince gölgeler ve arka planda hayvan sesleriyle.

Atölyede Aldo - endüstriyel maksimalizm

Aldo'nun sanat atölyesi mülkün en karmaşık alanı. Çiğ tuğla, yüksek tavan, her tarafta boyalar. "Burası atölye", tarif ediyor. "Hayvanlara bakıyorum ve bütün gün resim yapıyorum." Stil bilinçli olarak yığılmış - dekor unsuru olarak kitaplar, beton yüzeyler, otuz yıllık farklı siparişleri kapsayan mobilyalar. "Eline fırça alana kadar", diyor Aldo Goya'yı düşünerek, "bir resim yapmanın ne kadar maliyetli olduğunu anlamazsın."

Aile dinamiği ve çalışma felsefesi

"Ben kaosum, o düzen", özetliyor Aldo. "Doğa gibi." Bu, ortak yaşamlarının ve evin estetiğinin tanımı. Burada hiçbir şey rastlantısal değil, her şey rastlantısal toplanmış gibi görünse de. Sanatsal maksimalizm, minimalizm kadar disiplin gerektirir - sadece farklı bir biçimde.

Mülk, çiftlik, doğayla bağlantı

Mülk yalnızca iç mekân değil. Çevresinde - organik sebze bahçesi, egzotik hayvanlar (emular, alpakalar, Asyalı horozlar), birden fazla açık salon. "Hayvanlarla köyde yaşamak nasıl?", soruyorlar Macarena'ya. "Şimdi çiftçi oynuyorum." İronisiz, oyunsuz. Balkanlar'da kırsal yaşama bu tür dönüşleri tanıyoruz - imkânlı bir ailenin kentsel kesidi terk edip toprağa tutunma kararı.

Bu lüks mü - yoksa Balkanlar'ın hiç terk etmediği bir şeye dönüş mü? Hayvanları ve bahçesi olan köy evi, bizde bir tarz değil - hayatın yarısından fazlası ve birçok kişi için seçim değil temel yapı. Bazen Batı'nın "doğal lüks" olarak keşfettiği şey - biz zaten oradayız, sadece iyi satamadık.

Sonuçsuz sonuç

Macarena Gomez ve Aldo Comas'ın evi şablon sunmuyor. Kopyalanamaz. Ve poent budur - evleri kim olduklarının portresi, modern olanın değil. Dergiden satın alınamayacak estetik. Bu hem cazibe hem uyarı - öyle görünmek için, önce öyle yaşamak gerekiyor.