Bugün 27 Nisan. Dokuz yıl önce, yüzlerce maskeli gösterici Makedon Sobranye'ye girdi - yumruklarıyla ve bir amaçla: Talat Xhaferi'nin meclis başkanı seçilmesini engellemek. Sonuç: aralarında dönemin SDSM lideri Zoran Zaev'in de bulunduğu 100'den fazla yaralı. Bu yalnızca tarihsel bir gerçek değil. Bu, çağdaş Makedon demokrasisinin kurucu bir anıdır.

Olay, 2015'te başlayan siyasi krizin - "Bombalar" dinleme skandalı, Gruevski - doruk noktasıydı. Parlamentoda desteği olmayan siyasetçiler mücadeleyi sokaklara taşıdı. Taraftarları siyasi süreci öldürmek amacıyla o binaya girdi. Ve kıl payı - kalıcı bir iz bırakmayı başardılar.

Bugün mahkum edilenlerin bir kısmı hâlâ yeniden yargılama talep ediyor. 2018 af yasası bir kısmını serbest bıraktı - ve "uzlaşma mı, adalet mi" üzerine yeni bir tartışma başlattı. Racin şöyle yazıyor: "Ne af ne unutma." Tam olarak. Tam hesaplaşma olmadan, Makedonya aynı hataları tekrarlama riskini taşıyor - farklı paketlerde.

27 Nisan yalnızca "bir gün" değil. Bir ayna. Ve sormamız gereken soru yalnızca "Biri hesap verdi mi?" değil - "Neden olduğunu anladık mı?"