Alman Bundestag'ında, Avrupa'daki ruh hali hakkında herhangi bir konuşmadan daha fazlasını anlatan bir atışma yaşandı. Şansölye Friedrich Merz, „Ukrayna dört yılı aşkın süredir kendini savunuyor ve özgürlüğü için savaşıyor" dedi - ve aşırı sağcı AfD'nin sıralarından kahkaha yükseldi.

Gözle görülür biçimde sinirlenen Merz anı kaçırmadı. Kürsüden doğrudan onlara döndü: „Bu açık bir işaret, bayanlar ve baylar. Buna gülüyorsunuz, Ukrayna'daki milyonlarca insanın kaderine gülüyorsunuz, sonra da şampanya servis edilen toplantılar için Moskova'ya gidiyorsunuz." Tek bir hamlede salondaki kahkahayı dışarıdaki siyasete bağlayan bir cümle.

2013'te kurulan AfD, dış politikada Rusya'ya yönelik yaptırımların kaldırılmasını ve Kiev'e askeri yardımın kesilmesini savunuyor. Bir zamanlar marjinal olan bir tutum bugün ağırlık taşıyor - parti şu an ulusal anketlerde yaklaşık yüzde 29 destekle önde. Başka bir deyişle salondaki kahkaha, marjinin değil, seçmenlerin neredeyse üçte birinin sesi.

Ve işte Balkanlar'ın iyi bildiği şey. Savaş ve barışa dair tutumlar parlamentoda bir kahkaha vesilesi olduğunda, yalnızca nezaket kaybedilmiyor - bir toplumun artık temel gerçekler üzerinde bile uzlaşmadığının bir işareti bu. Kahkaha Merz'e mi, Ukrayna'ya mı, yoksa birinin özgürlük için savaştığı fikrinin kendisine mi yönelikti? O sorunun yanıtı, bütün bir ülkenin gittiği yönü belirliyor.