Belgrad'da bir mahkeme, Mayıs 2023'te „Vladislav Ribnikar“ ilkokulunda katliamı gerçekleştiren çocuğun ailesini mahkum etti. Baba Vladimir Kecmanoviç 14 yıl altı ay hapis, anne Milana ise iki yıl 11 ay aldı. Bu, dikkati hak eden nadir bir karar: mahkeme, çocuğun yaptığından, onu önlemesi gerekenlerin de sorumlu olduğuna hükmetti.

Mahkemenin ortaya koyduğu ayrıntılar, önlenebilir olana götüren bir dizi ihmalin resmini çiziyor. Çocuk saldırıyı haftalar öncesinden planlamıştı. Bir gece önce, dairenin içinde, kilitli bir dolaptan iki tabanca çıkarıldı - anlaşılan o ki, ulaşılması yeterince zor olmayan bir dolap. Bunu bir güvenlik kamerası kaydettiğinde, baba tam o anda görüntüleri bir uygulama üzerinden izliyordu. Güvenlik sistemi vardı; arkasındaki insan tepki vermedi.

Kararın özü tam da bu. Mesele suçu çocuktan başkasına yıkmak değil, böyle bir trajediden sonra her toplumun kendine sorması gereken soru: silahlara kimin erişimi vardı, kim baktı ama görmedi, kim durdurabilirdi de durdurmadı. Kriz belirtileri gösteren bir çocuğun bulunduğu bir evdeki silah özel bir mesele değildir - yasanın artık tanıdığı bir sorumluluktur.

Bölge için bu önemli bir emsal. Bu tür olaylardan sonra konuşma çok sık „çocuk hastaydı“ denilip orada biter, sanki etrafında hiç yetişkin yokmuş gibi. Belgrad mahkemesi başka bir şey söyledi - fail reşit değildi diye sorumluluğun ortadan kalkmadığını. Hepimize, Balkanlardaki herkese kalan soru şu: böyle bir ders bir sonraki trajediden önce mi öğrenilecek, yoksa ancak ondan sonra mı?