Komşu iki Balkan ülkesi „neredeyse savaşın eşiğinde" yazılan türden açıklamalar teati etmeye başlayınca, durup sormaya değer - bu kimin işine yarıyor? Sırbistan İçişleri Bakanı ve Başbakan yardımcısı İvica Daçiç, Karadağ Dışişleri Bakanlığı'nın bir açıklamasına sert yanıt verdi ve onu „Sırbistan'a yönelik ikiyüzlülüğün ve hakaretlerin doruğu" olarak nitelendirdi.

Daçiç, bu tür açıklamaların uluslararası ilişkilerde son derece nadir olduğunu ve genellikle yalnızca iki devlet arasındaki ilişkiler derin bir krizdeyken ortaya çıktığını öne sürüyor. Çarpıcı bir karşılaştırma anında, İran'a karşı Trump'ın açıklamalarının bile Karadağ dışişleri bakanlığının yazdığından daha yumuşak olduğunu söyledi. Bunun diplomatik bir abartı mı yoksa ilişkilerin gerçek sıcaklığı mı olduğunu söylemek zor.

Öte yandan Podgorica, Sırbistan'a karşı „hibrit savaş" yürüttüğü ya da Sırp çıkarlarını tehdit ettiği suçlamalarını reddetti ve bunları „temelsiz ve yersiz" olarak nitelendirdi. Anlaşmazlık, bir dizi açıklama ve karşı açıklamanın - bunların arasında Karadağ'daki Sırp yanlısı bir partinin liderinden gelenler de var - ardından geliyor; bunlar zaten gergin olan atmosferi yalnızca körüklüyor.

Daçiç, Karadağ kökenli yüz binlerce insanın Sırbistan'da sorunsuz yaşadığını ve birkaç Sırp devlet liderinin Karadağ kökenli olduğunu hatırlattı - bu, şu soruyu akla getiren bir argüman: Sırbistan böyle ilişkileri hak etmek için ne yaptı? Ama Balkanlar'da her zaman olduğu gibi, bu tür kavgalar nadiren göründükleri şey içindir. Tarih, sınırlar, Kosova, 1918 - bunların hepsi her açıklamanın üzerinde asılı duruyor. Peki iki taraftaki sıradan insanlar? Bakanlıkların ne yazdığına bakmaksızın, denizde ve düğünlerde birbirlerini ziyaret etmeye devam edecekler.