Moskova Belgrad'a bir mesaj gönderdi - ya da en azından Rusya Güvenlik Konseyi sekreteri Sergey Şoygu böyle iddia ediyor; Şoygu, Batı'nın Sırbistan'da 2014'teki Ukrayna Euromaidan'ına benzer bir „renkli devrim“ hazırladığını söyledi. Ona göre, Sırbistan'da 2025 ve 2026'daki hükümet karşıtı protestolar „bir renkli devrime hazırlığın tüm işaretlerini“ taşıyor.

Şoygu bu tür süreçlerin üç aşamasını tarif etti: hazırlık (aylardan birkaç yıla kadar, protesto altyapısının inşasıyla), aktif (sivil itaatsizliğe ve devlet binalarının ele geçirilmesine tırmanan koordineli protestolar) ve son aşama (muhalefetin yeni yapılar oluşturup uluslararası tanınma araması). Örnek olarak Hong Kong, Bangladeş ve Endonezya'yı, karşı örnek olarak ise - 2020'de Belarus'u gösterdi; ona göre Lukaşenko orada böyle bir alt üst oluşu „kararlı eylemle“ önledi.

Burada durmakta fayda var. Bir iktidar - Rus, Sırp ya da herhangi bir Balkan iktidarı - sokaktaki her hoşnutsuzluğu bir dış komplo olarak tanımladığında, aslında kendi halkına öfkesinin gerçek olmadığını, bir yerlerden dışarıdan sahnelendiğini söylemiş olur. Bu, insanların neden meydana çıktığı sorusuna yanıt vermek istemeyen herkes için rahat bir tez.

Protestoların arkasında yabancı parmaklar olup olmadığı - bu, yalnızca Moskova'dan gelen açıklamaları değil, kanıt gerektiren bir soru. Balkanlar, her tarafın diğerini „dış müdahaleyle“ suçladığı, hoşnutsuzluğun gerçek nedenlerinin - yolsuzluk, güvensizlik, yorgunluk - ise incelenmeden kaldığı oyunu fazlasıyla iyi bilir. Şoygu bir devrimin aşamalarından söz ediyor; bir iktidarın kendi halkını nasıl kaybettiğinin aşamalarından ise nadiren biri söz eder.