Një gjykatë në Beograd ka dënuar prindërit e djalit që kreu masakrën në shkollën fillore „Vladislav Ribnikar“ në maj të vitit 2023. Babai, Vladimir Kecmanoviç, mori 14 vjet e gjashtë muaj burg, ndërsa nëna, Milana, dy vjet e 11 muaj. Është një vendim i rrallë që meriton vëmendje: gjykata vendosi se për atë që bëri fëmija janë përgjegjës edhe ata që duhej ta parandalonin.

Detajet që paraqiti gjykata vizatojnë pamjen e një vargu lëshimesh që çuan te e pashmangshmja. Djali e planifikoi sulmin javë më parë. Natën para tij, brenda vetë banesës, dy pistoleta u nxorën nga një dollap i mbyllur - një dollap te i cili, me sa duket, nuk ishte mjaftueshëm e vështirë të arrije. Kur këtë e regjistroi një kamerë vëzhgimi, babai pikërisht në atë moment po i ndiqte pamjet përmes një aplikacioni. Sistemi i sigurisë ekzistonte; njeriu pas tij nuk reagoi.

Pikërisht këtu është thelbi i vendimit. Nuk bëhet fjalë për kalimin e fajit nga fëmija te dikush tjetër, por për pyetjen që çdo shoqëri duhet t'ia bëjë vetes pas një tragjedie të tillë: kush kishte qasje te armët, kush shikoi por nuk pa, kush mund ta ndalonte e nuk e ndaloi. Një armë në një shtëpi me një fëmijë që shfaq shenja krize nuk është çështje private - është një përgjegjësi që ligji tani e njeh.

Për rajonin, ky është një precedent i rëndësishëm. Tepër shpesh, pas rasteve të tilla, biseda mbaron me „fëmija ishte i sëmurë“ dhe ndalet aty, sikur të mos kishte të rritur rreth tij. Gjykata e Beogradit tha diçka tjetër - se përgjegjësia nuk zhduket sepse kryesi ishte i mitur. Pyetja që mbetet për të gjithë ne në Ballkan është nëse një mësim i tillë do të mësohet para tragjedisë së radhës, apo vetëm pas saj.