Dünyanın en zengin devletleri masaya oturduğunda, ev sahibi önce vitrinlerini tahtayla kapatır. Cenevre, şehirden yaklaşık 50 kilometre uzaktaki Fransız kasabası Evian'da düzenlenen G7 zirvesiyle bağlantılı yaklaşık 50.000 göstericiye hazırlanıyor. Yüzlerce lüks mağaza, banka, otel ve market vitrinlerini kontrplakla korudu - protesto daha başlamadan her şeyi anlatan bir görüntü.

İroni koyu. Fransa zirvenin asıl yerinin yakınında gösterilere izin vermedi, bu yüzden organizatörler protestoları komşu İsviçre'ye yönlendirdi. Başka bir deyişle, güçlüler bir yerde buluşuyor, öfkeyi ise başkasının bahçesine gönderiyorlar. Cenevre'nin merkezi en yüksek alarmda, ve pazartesiden itibaren havalimanı dünya liderleri ve heyetleri için giriş noktasına dönüşüyor.

Korku temelsiz değil. Şehir, Cenevre'deki protestoların vandalizm, kırılan vitrinler ve milyonluk hasarla sonuçlandığı 2003 Evian zirvesinde olanları iyi hatırlıyor. Bu yüzden şimdi garanti oynanıyor - her vitrinin üzerinde kontrplak, her köşede polis, birkaç liderin huzur içinde konuşabilmesi için kaleye dönüştürülmüş bir şehir.

Ve tüm sahnenin ardında, Balkanların iyi anladığı bir soru duruyor. En zenginlerin hükümetleri kendi vatandaşlarından tahtayla kapatılmış pencerelerin ve polis kordonlarının arkasına saklanmak zorunda kalıyorsa, bu, karar verenlerle adına sözde karar verilenler arasındaki uçurum hakkında ne söyler? G7 yıllardır istikrar ve refahtan söz ediyor, ama tam da o konuşma artık ayakta kalabilmek için bir kontrplak duvarına ihtiyaç duyuyor. Belki de toplantının en dürüst görüntüsü budur - sonunda söyleyecekleri değil, başlamadan önceki tahtalanmış vitrinler.