Kur shtetet më të pasura të botës ulen në tryezë, mikpritësi i pari mbërthen vitrinat. Gjeneva po përgatitet për një valë prej rreth 50.000 demonstruesish të lidhur me samitin e G7, që mbahet në Evian të Francës, rreth 50 kilometra larg qytetit. Qindra dyqane luksoze, banka, hotele dhe marketa i kanë mbrojtur vitrinat me kompensatë - një pamje që thotë gjithçka edhe para se të nisë protesta.

Ironia është e trashë. Franca nuk lejoi demonstrata pranë vetë vendndodhjes së samitit, prandaj organizatorët i ridrejtuan protestat në Zvicrën fqinje. Me fjalë të tjera, të fuqishmit mblidhen në një vend, dhe zemërimin e dërgojnë në oborrin e të tjerëve. Qendra e Gjenevës është në gatishmëri maksimale, ndërsa aeroporti që nga e hëna bëhet pika e hyrjes për liderët botërorë dhe delegacionet e tyre.

Frika nuk është pa bazë. Qyteti e mban mend mirë çfarë ndodhi në samitin e Evianit në vitin 2003, kur protestat në Gjenevë përfunduan me vandalizëm, thyerje dhe dëme milionëshe. Prandaj tani luhet me siguri - kompensatë mbi çdo vitrinë, polici në çdo cep, qyteti i kthyer në kala që disa liderë të mund të bisedojnë në qetësi.

Dhe pas gjithë skenës qëndron një pyetje që Ballkani e kupton mirë. Kur qeveritë e më të pasurve duhet të fshihen pas dritareve të mbërthyera dhe kordoneve të policisë nga qytetarët e vet, çfarë thotë kjo për hendekun mes atyre që vendosin dhe atyre në emër të të cilëve gjoja vendosin? G7 prej vitesh flet për stabilitet dhe prosperitet, ndërsa vetë ajo bisedë tani kërkon një mur kompensate për të mbijetuar. Ndoshta pikërisht kjo është pamja më e sinqertë e takimit - jo ajo që do të thonë në fund, por vitrinat e mbërthyera para fillimit.