Çin'in Shanxi eyaletinde, sahipliği Tongzhou Grubu'na ait Liushenyu kömür madenindeki gaz patlaması en az 90 kişinin hayatını aldı. Bu, son on yılda Çin'deki en ölümcül madencilik kazası. Patlama cuma akşamı meydana geldiğinde yaklaşık 250 işçi yer altındaydı.

Cumartesi sabahına kadar yetkililer en az 201 madenciyi tahliye etmiş, 123'ü hastane bakımına alınmıştı. Kurtarma operasyonu yaklaşık 20 saat boyunca aralıksız vardiya temposunda sürdü. Devlet medyası, madendeki karbonmonoksit seviyesinin kritik eşikleri aştığını ve bunun derin tünellerde hayatta kalanların tahliyesini zorlaştırdığını bildirdi.

Cumhurbaşkanı Xi Jinping, acil kurtarma çalışmaları ve kapsamlı bir soruşturma için emir verdi. „Tüm bölgeler ve eyaletler bu felaketten ders çıkarmalı", dedi. Bu tür durumlar için standart Çin retoriği - ama 90 ölü rakamı devleti, en azından dış kamuoyu için, somut bir şey yapmaya zorluyor.

Yaralı madencilerden Wang Yong anı şöyle anlattı: „Kaçarken insanlara koşmaları için bağırdım. Dumanın boğup yere serdiği insanlar gördüm, sonra ben de bilincimi kaybettim." Yaklaşık bir saat sonra kendine geldi ve diğerlerinin tahliyesine yardım etti. Çin devlet medyasının nadiren gösterdiği bir sahne - gerçek travma, propaganda kahramanlığı değil.

Yetkililer, yasalara uygun olarak bir „sorumlu kişiyi" gözetim altına aldı. Bu, Çin'in her büyük endüstriyel kazanın ardından verdiği ritüel yanıt - bir müdür çekilir, bir müfettiş görevden alınır, yıllarca süren ve genellikle orta düzey bir cezayla biten bir kovuşturma yürütülür. Son yirmi yılda yüzlerce böyle tutuklama üreten ama esasında hiçbir şey değiştirmemiş bir sistem. Çin madenleri dünyanın en tehlikelileri arasında kalmaya devam ediyor ve bu büyüklükteki patlamalar - ülkenin enerji karmasının ucuz kömüre bağımlı olmadığı güne kadar - sürecek. Balkanların imrenmemesi gereken bir „ekonomik mucizenin" bedeli bu.