Një shpërthim gazi në minierën e qymyrit Liushenyu në provincën kineze Shanxi, në pronësi të grupit Tongzhou, ka marrë jetën e së paku 90 personave. Është aksidenti minerar më vdekjeprurës në Kinë në dekadën e fundit. Rreth 250 punëtorë ishin nën tokë kur shpërthimi ndodhi të premten në mbrëmje.

Deri të shtunën në mëngjes autoritetet kishin evakuuar së paku 201 minatorë, ndërsa 123 ndodhen në kujdes spitalor. Operacionet e shpëtimit zgjatën gati 20 orë në një ritëm të pandërprerë me ndërresa. Mediat shtetërore raportuan se niveli i monoksidit të karbonit në minierë kishte kapërcyer pragjet kritike, çka vështirësoi evakuimin e atyre që mbetën gjallë në tunelet e thella.

Presidenti Xi Jinping nxori urdhër për përpjekje urgjente shpëtimi dhe hetim të thelluar. „Të gjitha rajonet dhe prefekturat duhet të mësojnë nga kjo katastrofë", deklaroi. Retorikë standarde kineze për këto situata - por shifra prej 90 të vdekurish e detyron shtetin të bëjë diçka konkrete, të paktën për publikun e huaj.

Një nga minatorët e plagosur, Wang Yong, e përshkroi momentin: „U bëra zë njerëzve të vrapojnë ndërsa po iknim. Pashë njerëz që tymi i kishte mbytur dhe i kishte hedhur përtokë, pastaj edhe unë humba ndjenjat." Erdhi në vete pas rreth një ore dhe atëherë ndihmoi në evakuimin e të tjerëve. Skenë që mediat shtetërore kineze rrallë e tregojnë - traumë e vërtetë, jo guxim propagande.

Autoritetet kanë vendosur nën mbikëqyrje një „person përgjegjës", në përputhje me ligjin. Ky është reagimi ritualistik kinez pas çdo aksidenti të madh industrial - tërhiqet një drejtor, largohet një inspektor, mbahet një procedurë akuzuese që zgjat vite dhe zakonisht përfundon me dënim të mesëm. Sistem që ka prodhuar qindra arrestime të tilla në dy dekadat e fundit, pa ndryshuar asgjë thelbësore. Minierat kineze mbeten ndër më të rrezikshmet në botë, dhe shpërthime të kësaj shkalle do të vazhdojnë - deri ditën kur përzierja energjetike e vendit të mos varet nga qymyri i lirë. Ky është çmimi i „mrekullisë ekonomike" që Ballkani nuk duhet ta lakmojë.