Ergenlikte tanıştılar. Evlendiklerinde o 18 yaşındaydı, kadın çoktan hamileydi ve mahalle onlara pek şans tanımıyordu. Kırk yıl, dört çocuk ve birkaç torun sonra, Havier Labandon - İspanyol seyircinin El Arrebato olarak tanıdığı isim - ve eşi Rosio ayrılıyor.

Üçüncü bir kişi yok, skandal yok, her şeyi açıklayan gece çekilmiş bir fotoğraf yok. İspanyol basınına göre ilişki basitçe yıprandı. Bu, bir ayrılığın en az ilgi çekici versiyonu ve tam da bu yüzden en olası olanı.

Pazarlık edilen şey aşk değil, muhasebe

Bu hikâyenin ilginç kısmı, ilginin genellikle bittiği yerde başlıyor. İkisinin de artık ayrı avukatları var ve anlaşmazlık kimin kimi daha çok sevdiği üzerine değil. Anlaşmazlık para üzerine.

Yazılanlara göre Rosio, o kariyerini kurarken büyük olasılıkla çalışamadığı ve dolayısıyla kendi yaşlılığı için yeterli sigorta günü bulunmadığı gerekçesiyle ömür boyu nafakaya hak kazandığını düşünüyor. O ise Zahara de los Atunes'te bir ev ve çocuklar için nafaka önermiş. Avukatlar şimdi mahkemeden kaçınmak için pazarlık yürütüyor.

Birinin kariyeri, kimsenin sigortası

Bu, iki kez okunmayı hak eden kısım. Bir röportajda bütün başarılarından onun sorumlu olduğunu, kendisini yere bastırdığını ve ona ışık verdiğini söyleyen adam, şimdi avukatlar aracılığıyla o rolün kaça mal olduğunu tartışıyor.

Ve hikâye burada İspanyol olmaktan çıkıyor. Bizim bölgemizde kaç kadının aynı özgeçmişi var - birinin kariyeri etrafında kırk yıl ev işi, sıfır ödenmiş prim ve iş, iş olarak bildirilmediği için var olmayan bir emeklilik? Bu düzen işlerken kimse saymıyor. İşlemez hale gelince muhasebeci geliyor.

2019'da Sevilla yakınlarındaki bir haciendada 30. evlilik yıllarını kutladılar; yenilenen yeminlerle, konuklarla, fotoğrafçılarla. O günden bu yana altı yıl geçti. O zamanla şimdi arasındaki fark kimin değiştiği değil; kutlamada şarkı söylenirken kimsenin sigortanın kime ait olduğunu sormaması.