Diplomatik zirveler genellikle toplu fotoğraflar, içi boş bildiriler ve nezaket hediyeleriyle biter - bir vazo, bir kitap, yöresel bir lezzet. Ama Türk cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Ankara'daki NATO zirvesinin protokolünü kendi tarzında kırmaya karar verdi: her lidere bir revolver ve bir kutu mühimmat hediye etti; her silahın üzerinde alıcının adı kazınmıştı.

Jest tam bir Erdoğan sahnelemesi - hediyeye sarılmış bir mesaj. Türkiye ittifakın en büyük silah üreticilerinden biri ve tam da böyle görülmek istiyor: koruma arayan bir ülke olarak değil, koruma sağlayan bir ülke olarak. Bir askeri zirvede müttefiklere tabanca hediye etmek incelikli değil, ama zaten öyle olması da amaçlanmamıştı.

Komedi sonra geldi, hediyeler Avrupa'nın silah yasalarının gerçeğiyle çarpıştığında. Şansölye Merz için düşünülen Alman revolveri, resmî hediye koleksiyonuna girmeden önce yasal ithalat için Alman büyükelçiliğine aktarılmak zorunda kaldı. İngiltere Başbakanı Keir Starmer, sorunu önlemek için revolverini basitçe Türkiye'de bıraktı, çünkü İngiltere'nin katı silah yasaları yalnızca içeri sokmakla bile çiğnenmiş olacaktı. Erdoğan ihracat izni belgeleri de ekledi, ama yine de birçok ülke kendi mevzuatına takıldı.

Ve işte küçük ama keskin ders burada. Kimi liderler tek bir tabancayı yasaya uydurmak için avukatlara koşarken, jest bir odada iki karşıt kültürü gösterdi - birinde silah bir güç simgesidir ve gururla hediye edilir, diğerinde tek bir revolver bile değerinden fazla izin ister. Silahların çoğu zaman hiçbir izin olmadan evlerde bulunduğu Balkanlar'da bu sahne neredeyse başka bir dünyadan bir hikâye gibi görünüyor. Yine de hepsi aynı masada oturuyordu.