Samitet diplomatike zakonisht përfundojnë me fotografi të përbashkëta, komunikata boshe dhe dhurata mirësjelljeje - një vazo, një libër, një specialitet lokal. Por presidenti turk Rexhep Tajip Erdogan vendosi ta thyejë protokollin e samitit të NATO-s në Ankara në mënyrën e vet: secilit lider i dhuroi një revole dhe një kuti municioni, ku secila armë ishte e gdhendur me emrin e marrësit.

Gjesti është regji e pastër e Erdoganit - një mesazh i mbështjellë në dhuratë. Turqia është ndër prodhuesit më të mëdhenj të armëve në aleancë dhe pikërisht kështu do të shihet: jo si një vend që kërkon mbrojtje, por si një vend që e ofron atë. T'u dhurosh pistoleta aleatëve në një samit ushtarak nuk është delikate, por as që duhej të ishte.

Komedia erdhi pas, kur dhuratat u përplasën me realitetin e ligjeve evropiane për armët. Revolja gjermane, e destinuar për kancelarin Merz, duhej të transferohej në ambasadën gjermane për import të ligjshëm para se të përfundonte në koleksionin zyrtar të dhuratave. Kryeministri britanik Kir Starmer thjesht e la revolen e vet në Turqi për ta shmangur problemin, sepse ligjet e rrepta britanike për armët do të shkeleshin qysh me futjen. Erdogani bashkangjiti edhe dokumentet për leje eksporti, por disa vende sërish u ngatërruan në rregulloret e veta.

Dhe këtu qëndron mësimi i vogël, por i mprehtë. Ndërsa disa lidere duhet të vrapojnë te avokatët për të vendosur një pistoletë të vetme brenda ligjit, gjesti tregoi dy kultura të kundërta në një dhomë - njërën ku arma është simbol i fuqisë dhe dhurohet me krenari, tjetrën ku edhe një revole e vetme kërkon më shumë leje sesa vlen. Në Ballkan, ku armët shpesh rrinë nëpër shtëpi pa asnjë leje, kjo skenë duket gati si një tregim nga një botë tjetër. E megjithatë të gjithë ishin ulur në të njëjtën tryezë.