FBI kendi hava kuvvetlerinin eski bir ajanına dair bilgi için 200.000 dolar ödül koyduğunda, bu sıradan bir bildiri değil. Bu, hâlâ kapanmamış uzun yıllık bir hesabın parçası - ve Washington ile Tahran arasındaki gerginlik anlarında yeni bir ağırlık kazanan bir hesap.

Hedef Monica Witt, 2013 yılında İran'a iltica eden, Amerikan Hava Kuvvetleri'nin eski kontra-istihbarat uzmanı. 2019'da casusluktan iddianame düzenlendi. İddianameye göre Witt İran'a "çok gizli bir istihbarat programı" ile bir Amerikan istihbarat subayının kimliğini teslim etmiş - bu da o adamı ölümcül tehlikeye atmıştır.

Ocak 2012 ile Mayıs 2015 arasında Witt İran makamlarına "ABD ulusal savunmasına ilişkin belge ve bilgiler" sağlamış. Bir kez değil. İki kez değil. Üç yıl boyunca sistematik biçimde. Bu kadar uzun süre sistemde nasıl kalabildiği, Amerikan kontra-istihbaratının hâlâ kamuoyuna yanıt vermediği bir soru - ve bu tesadüf değil.

FBI açıklamasında Witt'in "İran'ın kötü niyetli faaliyetlerini muhtemelen desteklemeye devam ettiğine" inanıyor. Özel ajan Daniel Wierzbicki, ajansın "unutmadığını" söyledi - hem tehdit, hem hayal kırıklığı taşıyan bir cümle. On yıl geçti, para arttı, ama Witt hâlâ İran'da, rejimin koruması altında.

İddianameye göre İran makamları, ABD'den geldikten sonra ona "konaklama, bilgisayar ekipmanı ve diğer destek" sağladı. Dört İran vatandaşı da suçlandı - komplo ve kimlik hırsızlığı suçlamasıyla. Bu, açık bir operasyonel istihbarat modeli: iltica + destek + sömürü.

Balkan okuyucuları için hikayenin ilginç bir katmanı var. Monica Witt davası, dünyanın en büyük istihbarat servislerinin bile uzun süre içeride bir "köstebek" bulundurabileceğini ve ancak geç olduğunda fark edebileceğini gösteriyor. Üç yılda Hava Kuvvetleri üniformasından bir İran evine nasıl geçtiği sorusu, açıklanmamış birçok boşlukla dolu bir hikâye. Ve bu bildirinin on yıl sonra hâlâ daha büyük bir rakamla yenilenmesinin nedeni de tam olarak o boşluklar.