1 Eylül'ü 2 Eylül'e bağlayan gece saat 00:49'da bir kadın, Üsküp emniyetine annesine ve annesinin eşine ulaşamadığını bildirdi. On üç saat sonra aynı kadın ikisini de dairede ölü buldu. Yani onları kimin bulduğu bir sır değil - geri kalan her şey sır.

İçişleri Bakanlığı'nın resmî açıklamasına göre, ikisi de Tayvan vatandaşı olan 50 yaşında bir kadın ve 37 yaşında bir erkek söz konusu. Bulunduklarına dair ihbar 2 Eylül'de saat 13:50 civarında geldi. Olay yerine Üsküp emniyetinden bir ekip gitti, Adli Tıp Enstitüsü'nden bir doktor ikisinin de ölümünü tespit etti.

İlk incelemede görünür şiddet izine rastlanmadı. Cesetler, ölüm nedenini belirlemesi gereken otopsiye gönderildi. O zamana kadar resmî bir ölüm nedeni yok - ve bu, polisin gerçeklerin önüne geçmeden söyleyebileceği tek cümle.

Havada asılı kalan şey o on üç saat. Kayıp ihbarı gece birden önce sisteme giriyor, cesetler öğleden sonra bulunuyor - hem de ihbarı yapan kişi tarafından. Polis bu arada ne yaptı? Kontroller, diyor bakanlık. Aynı daireden aynı anda iki kişi kaybolduğunda ne tür bir kontrolün on üç saat sürdüğünü kimse açıklamadı.

Komşular öğleden sonra bina çevresinde yoğun polis varlığı ve cenaze araçları gördü, ama kimse ne olduğunu bilmiyordu. Bu, sıradan bir Üsküp sahnesi: kurum biliyor, mahalle tahmin yürütüyor, bilgi ise bir açıklamayla değil pencereden geliyor.

İlk haberlerde ikisi Tayland vatandaşı olarak geçti. Bakanlık sonradan düzeltti - Tayvan. Bu, bazı medya organlarında tek bir harf, gerçekte ise koca bir ülke; düzeltme ise haber çoktan yayıldıktan sonra geldi. İki ölünün uyruğuna dair temel bilgi gün içinde değişiyorsa, bu yayınlama hızı ve doğrulama temposu hakkında bir şey söylüyor.

Otopsi ölüm nedenini verecek. Yanıtlamayacağı soru şu: Gece bir'de yapılan bir ihbar, nasıl oluyor da ihbarı yapanın on üç saat sonra cesetleri kendi bulmasıyla bitiyor?