Washington İran'la anlaşmanın neredeyse tamamlandığını duyurunca, Tahran beklentileri soğutmak için acele etti. İran Dışişleri Bakanlığı sözcüsü İsmail Bagai, kısa ve net konuştu: "İmza yarın atılmayacak." Önümüzdeki günlerde olabileceğini dışlamadı, ama mesaj açıktı - bazılarının göstermek istediği kadar hızlı değil.

Bagai'ye göre müzakereler son aşamasına girdi, ama siyasi ve usule ilişkin adımlar henüz tamamlanmadı. İran, nükleer meselenin şu an masada hiç olmadığını vurguladı - odak, çatışmayı durdurmakta ve gelecek müzakere turları için koşullar yaratmakta. Başka bir deyişle: önce ateşkes, sonra nükleer program ve yaptırımlar gibi büyük konular.

Diplomatik dilin ardında tanıdık bir taktik oyun yatıyor. Bir taraf yakın bir başarı göstermek istiyor, diğeri baskı altında geri adım atıyormuş gibi görünmemek için sıcaklığı kasıtlı olarak düşürüyor. Tüm bunların ardındaki konu Hürmüz Boğazı ve bölgesel gerilimler - dünya petrolünün büyük bir bölümünün geçtiği bir geçit, ve kapatma tehdidinin Balkanlar dahil tüm dünyada benzin fiyatlarını anında oynattığı bir nokta.

Ve Basra Körfezi'nden uzak olsak da, bizi de ilgilendiren şey burada. Büyükler anlaşma yaptığında, küçükler onların anlaşmazlıklarının bedelini öder - pompada, elektrik faturasında, market rafında. Bu yüzden her "neredeyse bitti" aşamasını sağlıklı bir kuşku dozuyla izlemeye değer. Sürekli "imzaya bir adım" kalmış ama bir türlü imzalanmayan bir anlaşma, genellikle birinin yüksek sesle söylemediği bir şey için hâlâ pazarlık ettiği anlamına gelir.