Во второто тримесечје од 2026 година Македонија имала 798.718 лица активно население: 708.698 вработени и 90.020 невработени. Стапката на невработеност е 11,3 проценти. Истовремено, според Државниот завод за статистика, стапката на слободни работни места изнесувала 2,17 проценти. Работа има. Работници не секогаш.

Најмногу недостигаат луѓе во услужните и продажните занимања, продавачи, келнери, готвачи и услужен персонал, каде биле евидентирани 2.980 непополнети позиции. Највисока стапка на слободни работни места има во сместувањето и сервисните дејности со храна, дури 6,23 проценти, а најниска во снабдувањето со електрична енергија, гас, пареа и климатизација, 0,38 проценти. Кај фирмите со 10 до 49 вработени стапката достигнува 3,20 проценти.

Во јуни во евиденцијата на Агенцијата за вработување имало 88.541 активен барател на работа, а во нејзините тековни огласи се нудат повеќе од 12.000 слободни работни места.

Каде се губат луѓето

Одговорот не е еден. Дел од невработените имаат образование што не одговара на она што го бараат фирмите. Дел живеат во региони каде работата ја нема. Дел не се подготвени да работат под понудените услови и за понудената плата. А дел, всушност, работат, но на црно. Бројот на работници без регулиран работен однос во второто тримесечје изнесувал 101.022, што е раст од 7,3 проценти. Над 51 процент од нив се во земјоделството, шумарството и рибарството, а околу 17,2 проценти во градежништвото.

Кон тоа се додава и демографијата. Во 2025 година во Македонија се родени 15.850 деца, а починале 20.287 лица. Иселувањето ги одзема токму луѓето што би требало да ги пополнат овие огласи.

Бројката што недостига

Просечната нето плата во јули изнесувала 48.499 денари. Колку од огласите во угостителството и трговијата нудат толку, никој не објавува. А токму тоа би била најкорисната бројка во целата приказна.

Прашањето за институциите е едноставно: кога 101.022 луѓе работат без договор, а илјадници огласи стојат непополнети, дали некој проверува каде се сретнуваат тие две бројки?