Kristina ile Hakan haziranda Madrid yakınlarındaki Galapagar'da bulunan Villa Saudade'de evlendi. Sadece kulağa basit geliyor. Yüzeyin altında - asırlık bir Türk nazarlık geleneği, bir İspanyol çiminin ortasında bir kebap kamyonu ve her ayrıntıyı bir düğün ajansına bırakmak yerine kendi seçen bir gelin.

Kristina yıllarca New York'ta yaşamıştı. İstanbul'dan bir Türk olan Hakan ile evlenmeye karar verdiklerinde tören için Madrid'e döndüler. Uzlaşı olarak Madrid - onun New York'u değil, onun Türkiye'si değil. „İkimize de kendi tarzında yabancı, ama her iki dünyaya da yakın bir yer istedik. Madrid bu anlamda uydu."

Gelinlik Fátima González Atölyesi'nde hazırlandı - rustik kesim, ipek kumaş, fazla karmaşık olmayan yapı. „Bütün gün giyebileceğim ve ne giydiğimi unutabileceğim bir gelinlik istedim", diyor Kristina. „Oturmama izin vermeyen bir korse istemedim." Buket - kendisinin bir çayırda topladığı kır çiçekleri. Beyaz gül değil, gala çiçeği değil.

Türk öğeleri düğüne özenle serpiştirilmişti. Konuklara verilen küçük hediyeler İstanbul'da yapılıp özel olarak getirilen „nazarlı" bileziklerdi - kötü büyülere karşı Türk gözü. Resmi yemekte, klasik İspanyol jamonu ile paralel olarak otantik yemeklerle dolu bir kebap kamyonu belirdi. Konuklar bir elde rioja kadehiyle dürüm için sıraya girdi. Bir büyük büyükannenin kafasında tamamen hazırlıksız patlayacak türden bir sahne.

„Eski ve mavi" bir şey için Kristina, vefat etmiş kayınvalidesinden kalan bir bileziği taşıdı - mavi taşlı Türk gümüş takı. Buketin içine yerleştirilmiş, görünmeyen ama yalnızca onun bildiği bir şey. Bu kişisel semboller, hatırayla yapılan düğünleri fotoğraf albümüne göre yapılan düğünlerden ayıran şey.

Yer kartları ve oturma planı Little Catalina stüdyosundan çiçeklerle işlendi. İmparator masaları, doğal keten, koridorların üzerinden sarkan yeşillikler. Düğün planlayıcısı Miluca'dan Pilar'dı - ayrıntıları koordine etti, ama dikte etmedi. Standart bir modern düğünden farkı bu - rehber, tasarımcı değil. „Tam olarak ne istediğimi biliyordum", diyor gelin. „Bir filmde misafir gibi hissettiğim beş düğüne gittim. Benimkinin film olmasını istemedim."