Hükümet, yangın tehlikesi nedeniyle ülkenin tüm topraklarında kriz hâli ilan etti. 30 gün sürecek, 1 Ağustos'ta başlıyor. Açıklamadaki ifade, kararın „Hükümetin proaktif davranma kararlılığının teyidi“ olduğu yönünde. Proaktif - 31 Temmuz'da, bir ay boyunca yandıktan sonra.

Karar, Kriz Yönetim Merkezi bünyesindeki Ana Karargâhın aktive edilmesini öngörüyor. Karargâh sürekli toplantı hâlinde olacak ve 24 saat içinde yangınların önlenmesi ve söndürülmesi için eylem planı, mevcut insan ile maddi-teknik kaynakların envanteri ve tüm yetkili kurumların koordineli hareketi için bir plan hazırlayacak. Tüm devlet idaresi organları kapasitelerini eksiksiz biçimde hizmete sunmakla görevlendirildi.

Son cümleyi bir kez daha okuyun. Kimde ne olduğu ve kimin ne yapacağına dair plan 1 Ağustos'tan itibaren 24 saat içinde yazılıyor. Yani düne kadar o belge ya yoktu, ya da ilan edilmiş bir kriz olmadan uygulanacak kadar iyi değildi. Her yaz yanan bir ülkede mevcut kaynakların envanteri, ateş başladıktan sonra hazırlanacak bir şey değildir - nisandan itibaren çekmecede hazır durması gereken bir şeydir.

Hükümetin toplandığı gün Valandovo çevresinde iki yangın yanıyordu ve söndürme çalışmalarına Koruma ve Kurtarma Müdürlüğü'nün iki „hava traktörü“ katılmıştı. Bu bir anekdot değil, bağlamın kendisi: kriz kararı tahminden değil, çoktan yanan bir sahadan geldi.

Kriz hâli kötü bir şey değil - tam tersi. Normal koşullarda var olmayan kaynakları, koordinasyonu ve komuta zincirini açar. Sorun ilan edilmiş olması değil, her yıl ilan edilmesi ve her yıl sonrasında her şeyin başa dönmesi: aynı çöplükler, aynı anız tarlaları, aynı geçilmez arazi, aynı sayıda uçak.

30 gün sonra sona erecek. İşte o zaman Ana Karargâha basit bir soru sormaya değer: 24 saatte hazırlanan eylem planından eylül ayında da geçerli kalan ne oldu, ve o „mevcut kapasitelerin“ ne kadarı gerçekten gerektiğinde mevcuttu?