Bir çağın son tanığı gidiyor. II. Kraliçe Elizabeth'in sırdaşı Lady Pamela Hicks, 97 yaşında hayatını kaybetti ve kızının istediği gibi bir törenle uğurlandı - sessiz, konuşmasız, vaazsız.

Onun hikâyesi, tek bir hayata sığdırılmış yirminci yüzyılın hikâyesidir. Barselona'da bir otel odasında doğan, Hindistan'ın son genel valisi Louis Mountbatten'in kızı, Prenses Elizabeth'in kuzeni Prens Philip'e âşık olduğunu ilk öğrenenler arasındaydı. Daha sonra tüm saltanat boyunca onun nedimesi ve sırdaşı oldu. Bir hükümdar onlarca yıl gerçek duygularını protokolün ardına gizlediğinde, böyle insanlar tacın ardındaki hayatın gerçekte nasıl göründüğünü bilen tek kişilerdir.

Babası Lord Mountbatten, 1979'da IRA tarafından öldürüldü - yakınlarına göre, kendi ölümünden çok önce affettiği bir trajedi. Bu bağışlama, herhangi bir unvandan çok karakter hakkında konuşur. 1960'ta ünlü dekoratör David Hicks ile evlendi ve üç çocuğu oldu.

Cenaze, Oxfordshire'daki Aziz Bartholomew Kilisesi'nde düzenlendi. Kral III. Charles ile Galler Prensi ve Prensesi yoktu - o gün Trooping the Colour törenindeydiler. İşte monarşinin küçük, sessiz ironisi tam burada: tüm hayatı boyunca taca hizmet etmiş bir kadının cenazesinde bile protokol ve tören galip geldi. Kızı India, annesinin tek sayfalık bir zarf bıraktığını anlattı - onları ne kadar sevdiğine dair birkaç kelime ve tek bir rica: konuşma yok, vaaz yok.

Tabut, 19. yüzyılın İngiliz geleneğine uygun olarak söğüt hasırından yapılmıştı. Mütevazı, doğal, gösterişsiz - içinde yaşadığı dünyanın tam zıttı. Bazen son jest her şeyi söyler: tüm hayatı boyunca dünyanın en büyük ihtişamının yanında durmuş bir kadın, sonunda mümkün olduğunca sessizce gitmeyi rica etti.