16 yıllık iktidardan sonra Viktor Orban, ne muhalefetin ne de Brüksel'in yıllarca dayatamadığı bir şeyi aldı - göreve dönüşüne anayasal bir set. Macaristan parlamentosu, başbakanları görevde en fazla sekiz yıl ile sınırlayan bir değişikliği kabul etti; bu da Orban'a yeni bir dönem için kapıyı fiilen kapatıyor.

Hamlenin arkasında onu deviren adam var - Nisan seçimlerinde Orban'ı yenip parlamentoda üçte iki çoğunluğu güvenceye alan mevcut başbakan Peter Magyar. İşte bu süper çoğunluk şimdi ona, Orban'ın partisi Fidesz'in çıkardığı yasaları ve anayasayı değiştirme imkânı veriyor. Değişiklik, daha önce en az sekiz yıl başbakanlık yapmış hiç kimsenin bu göreve yeniden seçilemeyeceğini söylüyor ve geriye dönük olarak - 2 Mayıs 1990'dan bu yanaki tüm dönemlere - uygulanıyor.

Değişiklik aynı zamanda, Orban döneminde kurulan en tartışmalı organlardan biri olan Egemenliği Koruma Ofisi'nin kaldırılmasının da yolunu açıyor ve kamu malını yöneten vakıflar üzerindeki devlet haklarının bir kısmını geri veriyor. Başka bir deyişle, Magyar yalnızca iktidarı devralmakla kalmadı - selefinin onu elinde tuttuğu araçları metodik biçimde söküyor.

Balkanlar bu tür hikâyeleri özel bir dikkatle okur, çünkü onları nadiren yaşar. Bizde „güçlü adamlar" genellikle anayasayla gitmez, yeni „güçlü adamlar"la değiştirilir. Macaristan, bir liderin 16 yıl sonra yine de seçim kapısından çıktığı, halefinin ise hemen arkasına bir duvar ördüğü bir model gösteriyor. Soru şu: böyle bir set demokrasinin koruması mıdır - yoksa başka ellerdeki aynı araç, şimdi dünün efendisine karşı biçilmiş bir kalıp mıdır?