„Ukrayna ile Polonya arasında savaş başladı“ başlığını okuyunca önce durup şaşırırsın. Savaş yok. Çok daha Balkanvari bir şey var: tarih, madalyalar ve kimin kime ne borçlu olduğu üzerine bir tartışma - tanklar ve uçaklar hakkında alaycı bir yorumla sarılı.

Bütün hikâye simgelerle başladı. Polonya Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki, Ukrayna Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenski'nin Polonya'nın en yüksek nişanı olan Beyaz Kartal Nişanı'nı geri aldı. Sebebi: Zelenski, Polonya'nın Volin katliamından ve İkinci Dünya Savaşı sırasında on binlerce Polonyalının ölümünden sorumlu tuttuğu UPA'nın - Ukrayna İsyan Ordusu'nun - liderlerini onurlandıran bir törene katıldı.

İşte burada eski Polonya başbakanı Leszek Miller, başlıkları tutuşturan bir cevapla devreye girdi. „Madem herkes aldığını geri vermeye bu kadar hevesli, MiG'leri, tankları ve silahları da geri versinler,“ dedi - alaycı biçimde, bir talep olarak değil. Demek istediği açıktı: madalya iade etmek kolaydır, Ukrayna'nın komşularından ne kadar maddi yardım aldığını kabul etmek daha zordur.

Balkanlı bir okur için bu sahne acı verecek kadar tanıdık. Kâğıt üzerinde müttefik olan, ama ortak geçmiş hakkında kimin gerçeğinin doğru olduğunda anlaşamayan iki ülke. Aynısını kaç kez kendi topraklarımızda gördük - isimler, kahramanlar, kimin kimi kurtardığı ve kimin kimi işgal ettiği üzerine kavgalar? Bu toprakların tarihi nadiren kapalı bir kitaptır; çoğu zaman her kuşağın yeniden deştiği açık bir yaradır.

Bu yüzden dikkatli okumakta fayda var. Sınırda tank yok, Varşova ile Kiev arasında atılmış tek bir kurşun yok. Yalnızca Balkanların iyi anladığı bir şey var: komşular arasındaki en zorlu savaşların silahlarla değil, anılarla verildiği - ve orada kimse için hızlı bir zaferin olmadığı.