Vladimir Putin, Sankt Petersburg'daki Donanma Günü'nde izleyicilerin karşısına çıktı ve gemilerden söz etmek yerine haritayı açtı. Ukrayna'nın batı bölgeleri, dedi, er ya da geç ondan alınacak - ve tarihsel olarak ait oldukları yere dönecek: Polonya'ya, Macaristan'a ve Romanya'ya.

Argümanı tanıdık ve yıllardır tekrarlıyor: o topraklar, diyor Putin, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra tek bir Sovyet devleti çerçevesinde Stalin tarafından Ukrayna'ya hediye edildi. Buradan da hediyenin kalıcı mülkiyet olmadığı sonucu çıkıyor. Süreleri geniş bıraktı - birkaç yıl içinde de olabilirdi, birkaç on yıl içinde de - ama sonucun kendisini tarihsel olarak kaçınılmaz gösterdi.

Çizgiyi kim, neye dayanarak çekiyor

Bu, Varşova'ya, Budapeşte'ye ya da Bükreş'e yönelik askerî bir tehdit değil. Bu başka bir şey ve uzun vadede bakıldığında daha kaygı verici: mevcut sınırların geçici olduğu iddiası, çünkü geçmişte biri onları yanlış çizmiş.

Bu ilkenin duracağı bir yer yok. Stalin imzaladı diye batı Ukrayna için geçerliyse, o zaman 1945'ten sonra Avrupa haritasında çizilmiş her çizgi için de geçerli. Balkanlar'da ise böyle çizgiler bolca var ve her birinin, kendisinden alındığını düşünen en az iki tarafı bulunuyor.

Argüman olarak Yugoslavya - ama kimin argümanı?

Konuşmanın en ilginç yanı, Yugoslavya'yı Putin'in kendisinin anması. Onu Batı'nın sorumluluğunun kanıtı olarak kullandı - Batı, diyor, şimdi Ukrayna'ya yaptığı gibi o devleti de parçaladı.

Hesap burada kapanmıyor. Yugoslavya'nın dağılması bir haksızlıksa, o zaman Stalin öncesi tarihsel sınırlara başvurmak aynı işlemin başka imzayla yapılmasıdır. Parçalama, başkaları yaptığında suç, kendin duyurduğunda tarihsel adalet olamaz.

Putin ayrıca NATO'yu, kendi deyimiyle Gorbaçov'a verilen sözlere rağmen genişlemekle suçladı; 2014'teki Kiev olaylarını ise Batı'nın görmezden geldiği „kanlı ve yasa dışı bir darbe” olarak niteledi. Vardığı sonuç, savaşın Batı'nın yıldan yıla güçlenen „mutlak saldırgan faaliyetlerinden” doğduğuydu.

Bunu neden Üsküp'ten biri okumalı

Çünkü halkların ve toprakların döndüğü „tarihsel yerler” retoriği bir Rus icadı değil ve Rusya'da kalmıyor. Bu, bu yarımadada çeviriye ihtiyaç duymadan anlaşılan ve burada onu ödünç alacak birini hep bulmuş bir sözlük.

Polonya, Macaristan ve Romanya, Moskova'nın önerdiği hediyeye resmen hiçbir ilgi göstermedi. Kilit ayrıntı da bu: teklif onlara değil, dinleyen herkese yöneltilmiş. Haritalar yeniden masada - ve masanın kenarının nerede olduğunu kimse söylemedi.