Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Devlet Başkanlığı Konseyi'nin hayattaki son başkanı Raif Dizdareviç, yüzüncü yaşında hayatını kaybetti. Haberi tarihçi Husniya Kamberoviç duyurdu.

Onunla birlikte, federasyon dağılmadan önce tepesinde oturmuş son kişi de gidiyor. 9 Aralık 1926'da Foyniça'da doğdu, 1943'te Halk Kurtuluş Savaşı'na, 1945'te ise Partiye katıldı. Kariyerine güvenlik servislerinde başladı - önce OZNA, ardından UDBA. 1951'den itibaren diplomasideydi: Bulgaristan, Sovyetler Birliği ve Çekoslovakya'daki büyükelçilikler.

1972'den itibaren dışişlerinden sorumlu federal sekreter yardımcısıydı. Nisan 1978'den Nisan 1982'ye kadar Bosna-Hersek Sosyalist Cumhuriyeti'nin başkanlığını yaptı. 1982-1984 arasında Yugoslavya Meclisi'ne başkanlık etti, 1984-1987 arasında dışişlerinden sorumlu federal sekreter oldu, 15 Mayıs 1988 - 15 Mayıs 1989 arasında ise Devlet Başkanlığı Konseyi'nin başkanıydı.

Elinde tuttuğu yıl

O tam 365 gün sıradan bir nöbet değildi. Bu, federasyonun dikişlerinden ayrılmaya başladığı, cumhuriyetlerde iki yıl içinde tüm yapıyı havaya uçuracak siyasi güçlerin çoktan şekillendiği yıldır. Dizdareviç, biçimsel olarak tüm devleti temsil eden makamdaydı - o devletin ortak bir karar olarak artık var olmadığı, yalnızca bir prosedür olarak sürdüğü anda.

Rotasyon, tek bir kişinin iktidarı elinde tutmasını engellemek için tasarlanmış bir mekanizmaydı. Bu konuda kusursuz işledi - ve tam da bu yüzden en çok gerektiği anda kimse sorumluluk alamadı. Her başkanın bir yılı vardı: bir şeyi düzeltmek için fazla az, sonradan bunun üzerine kitap yazmak için yeterli.

Nitekim öyle de yaptı. Siyasetin ardından Saraybosna'ya döndü ve anılarını yazdı - aralarında "Tito'nun Ölümünden Yugoslavya'nın Ölümüne" ve "Hatırlanan Bir Zaman" da var. Kitabı açmadan önce bütün hikâyeyi anlatan başlıklar.

Dizdareviç'le birlikte o devletin en tepesinden gelen son tanık da gidiyor. Geriye arşivler, anılar ve sonun tam olarak ne zaman başladığı konusunda bile hâlâ anlaşamayan altı ülke kaldı.