Makedonya'nın AB Büyüme Planı kapsamındaki Reform Gündemi'nin süresi bugün doluyor - ve muhalefete göre 16 reform adımından yalnızca 6'sı yerine getirildi. SDSM, bu tarihi Başbakan Hristijan Mickoski'ye sert bir saldırı için kullandı ve onu „bir başka tutulmamış söz" ile suçladı.

Yarım kalan reformlar küçük şeyler değil. Aralarında yargı sisteminin reformu, yolsuzlukla mücadele, ceza mevzuatındaki değişiklikler, seçim mevzuatı ve mahkemelerle savcılığın finansmanı var. Bunlar tam da AB'nin her ciddi ilerlemeden önce talep ettiği temeller - ve tam da her hükümetin en çok savsakladığı şeyler.

Hükümet farklı bir ölçüyle karşılık veriyor: bir Avrupa Komisyonu raporuna dayanarak, Makedonya'nın 2025'in ikinci yarısında komşu ülkelere kıyasla „Reform Gündemi üzerinde en çok çalışan" ülke olduğunu öne sürüyor. İki taraf da her zamanki gibi aynı rakamları zıt biçimde okuyor - biri ilerleme görüyor, diğeri başarısızlık.

SDSM daha ileri gidiyor ve yerine getirilmediğini düşündüğü diğer seçim vaatlerini de sayıyor - adın „Kuzey" olmadan geri getirilmesi, Prespa Anlaşması'nın kaldırılması, yabancı yatırım çekilmesi. Yabancı yatırımların yüzde 60 düştüğünü öne sürüyor. Bunlar parti iddialarıdır ve öyle okunmalı - muhalefetin açıklaması, kanıtlanmış bir gerçek değil.

Ama yüzdeler konusunda kimin haklı olduğundan bağımsız olarak, bir şeyi yadsımak zor: süre doluyor ve kilit reformlar yok. Ve Reform Gündemi, son dakikada kopyalanabilecek bir ev ödevi değil - Batı Balkanlar Büyüme Planı'ndan gelecek altı milyar euronun ve AB'ye doğru atılacak her bir sonraki adımın koşulu. Süre sonuçsuz geçtiğinde ne iktidar ne de muhalefet kaybeder - kaybeden, o entegrasyonu onlarca yıldır bekleyen vatandaştır.