Dünyanın yarısına petrol ihraç eden ülkenin birden kendi sürücülerine yetecek benzini kalmadı. Rusya'nın en büyük petrol şirketi Rosneft'in direktörü İgor Seçin, Putin'e bir mektup yazarak zararı „görülmemiş“ olarak nitelendirdi. Ve bir petrol devinin şefi kâğıt üzerinde paniklediğinde, iş muhtemelen televizyonların dediğinden daha kötüdür.

Nedeni, aylardır Rus rafinerilerini vuran Ukrayna insansız hava aracı kampanyası. Yalnızca mayıs ayında 16 dron saldırısı, en büyük 10 Rus tesisinden 8'ini vurdu. Analistler, Rusya'nın toplam petrol rafineri kapasitesinin yüzde 25'inden fazlasının devre dışı kaldığını tahmin ediyor. Sonuç pompalarda görülüyor: Ukrayna'dan 4.800 kilometre uzaktaki İrkutsk'ta sürücüler yakıt almak için 18 saat bekliyor, Krasnodar bölgesinde ise benzin istasyonlarının en az üçte biri kapandı.

Seçin sert önlemler istiyor - yakıtın borsa üzerinden zorunlu satışının kaldırılması, daha düşük kaliteli „Euro-3“ benzinine izin verilmesi, hatta yabancı yakıt ithal edilmesi. Saçmalığı düşünün: dünyanın en büyük petrol güçlerinden biri olan Rusya, Hindistan'dan benzin ithal ediyor ve kendi benzininin ihracatını yasaklıyor. Putin sorunu resmen kabul etti, ama Ukrayna saldırılarını „kritik olmayan“ olarak nitelendirdi - bir durum değerlendirmesinden çok, kamuoyuna bir mesaj gibi tınlayan bir ifade.

Bu hikâye ilk bakışta göründüğünden daha ilginç. Uzun süre boyunca tablo, savaşın yalnızca Ukrayna topraklarında, Rus günlük yaşamından uzakta yürütüldüğüydü. Ama bir insan bir depo yakıt için 18 saat beklediğinde, savaş cepheden gelen bir haber olmaktan çıkıp kendi gününde bir boşluğa dönüşüyor. Hiçbir güç, savaşı evinde hissedemeyecek kadar büyük değildir - tek soru, bunun „kritik olmayan“ denemeyecek kadar ağırlaşması için ne kadar zaman geçeceğidir.