Snapchat, Spotlight bölümünde tamamen makine tarafından üretilen videoları artık ödüllendirmeyeceğini duyurdu. Öneri sistemleri, yalnızca gerçek insanların oluşturduğu içeriğin önerilere girebileceği şekilde değişiyor - bu, platform dilinde tek bir şey demek: öneri yoksa izlenme yok, izlenme yoksa para yok.

Şirket yapay zekâyı yasaklamıyor. Üreticiler bir çekimi işlemek ya da kurgulamak için araçlarını kullanmaya devam edebiliyor. Çizgi başka yerde çekildi - baştan sona bir makinenin uydurduğu klip, artık platformun yukarı itmek istediği bir ürün değil. Snapchat yazısında Spotlight'ın „insanların gerçek insanlardan gelen otantik yaratıcılığı keşfettiği bir yer olarak kalmasını“ istediğini yazdı; çünkü, denildiği gibi, kişisel hikâyeyi ve birinin kendi paylaşmaya karar verdiği anları ödüllendirmenin kalıcı bir değeri var.

O cümlede neyin eksik olduğuna dikkat edin - „yasak“ kelimesi. Bu bir moderasyon kararı değil, algoritmik bir karar. İçerik izinli kalıyor, sadece kazanç getirmeyi bırakıyor. Bu, bir platformun kimseyle ifade özgürlüğü tartışması yürütmeden arzını değiştirmesinin en etkili yolu.

Snapchat ilk değil. LinkedIn kısa süre önce kullanıcının bir paylaşımı makine çöpü olarak bildirmesini sağlayan bir düğme çıkardı, Substack bir modelin yazdığı bültenleri tanımaya yarayan bir araç getirdi, YouTube ise para kazanma kurallarını „otantik olmayan içerik“ - jenerik, tekrarlanabilir ya da şablonla üretilmiş - gelir getirmeyecek şekilde netleştirdi; uydurma karakterlerin sağlık ve para konuştuğu klipler de dahil. Meta ise geçen ay, kullanıcılar tepki gösterince, Instagram'da başkalarının herkese açık profillerindeki fotoğrafların işlenmesine izin veren özelliği tümüyle geri çekti.

Yani yıllarca bize otomatik içeriğin gelecek olduğunu anlatan sektör, şimdi sabırla ona karşı filtreler kuruyor. Bu bir kanaat değişikliği değil - arzın talebi aştığının itirafı. Herkes günde bin klip üretebiliyorsa, geriye nadir kalan tek şey görüntünün ardında bir insanın durduğunun kanıtı olur.

Bu bölgeden çalışan üreticiler için değişiklik göründüğünden daha somut. Küçük pazarlar kısa formattan ve algoritmik önerilerden yaşıyor - Üsküp'ten ya da Manastır'dan bir çekimin, başka türlü bulamayacak bir izleyiciye ulaşmasının tek yolu bu. Ölçüt „bunu bir insan mı yaptı“ hâline gelirse, bu gerçekten kamera tutmuş herkes için iyi haber. Geriye tek bir soru kalıyor: kararı kim veriyor ve hangi kanıta dayanarak?