İki hafta boyunca Amerikan uçakları İran hedeflerini vurdu. Cumartesi günü, duyurusuz ve açıklamasız, bombardıman durdu. Pazar günü ise Amerikan başkanı uçaktan gazetecilere artık görüşüldüğünü söyledi.

„Şu anda konuşuyoruz”, dedi Donald Trump, Air Force One'da gazetecilere. Ona göre İran müzakere istiyor, „çünkü onları çok sert vurduk”. Ve bu beş aylık çatışmanın bütün mantığını açığa çıkaran cümleyi ekledi: „İyi görüşmeler yürütüyoruz. Bir şeyin olması için iyi bir şans olduğunu düşünüyorum. Olursa iyi. Olmazsa, iki gün önce yaptığımıza geri döneriz.”

Yani burada barış bir amaç değil. Barış, son kullanma tarihi olan bir ara; içinde bir tarafın ateşkesin tam da kendisine uyduğu kadar süreceğini açıkça söylediği bir ara. Diplomasi ve bombalar iki ayrı aşama değil - aynı cihazın iki modu ve düğme tek bir adamın elinde.

Bu arayı gerçekte kim istiyor

Kaynaklara göre askerî danışmanlar Trump'a bombardımanın stratejik sınırlarına ulaştığını iletti. Bu, daha fazla vurmanın artık değecek bir sonuç getirmediğini söylemenin başka bir yolu. Yani ara vicdandan değil, muhasebeden geldi - savaş getirmeyi bıraktığında müzakere tonu devreye giriyor.

Ateşkesin çok gevşek tanımlı bir kavram olduğunu da aynı günler gösterdi. Amerikan durdurmasına rağmen pazartesi günü Suudi Arabistan, Ürdün ve Irak dron saldırıları bildirdi. Suudi yetkililer, İran destekli silahlı grupların Riyad dahil petrol hedeflerine dron gönderdiğini öne sürüyor. Ateşin durduğunu söyleyen herkes, önce ateşin altındakilere sorsun.

Piyasa diplomatlardan hızlı tepki verdi

En hızlı ve en dürüst yanıt her zamanki yerden geldi - borsadan. Brent, ateşkes duyurusu ve Trump'ın açıklamalarının ardından yaklaşık yüzde sekiz ile dokuz arasında düştü ve varil başına 89 doların altına indi.

Bütün açıklamaların toplamından daha çok şey söyleyen rakam bu. Birkaç saatte yüzde sekiz demek, piyasanın aylarca petrolün değil korkunun fiyatını tuttuğu demek. Ve „iki gün önce yaptığımıza geri dönersek” aynı korkunun aynı saatler içinde geri gelebileceği demek.

Kendi savaşlarının her birini hatırlayan bir bölge, hiçbir yerde imzalanmamış bir ateşkesin ne ettiğini bilir. Soru anlaşma olup olmayacağı değil - soru, aranın ne zaman biteceğine kimin karar vereceği ve başka birine sorulup sorulmayacağı.