Dy javë avionët amerikanë goditën objektiva iraniane. Të shtunën, pa njoftim dhe pa shpjegim, bombardimi u ndal. Ndërsa të dielën presidenti amerikan, nga avioni, u tha gazetarëve se tani po bisedohet.

„Për momentin po flasim”, deklaroi Donald Trampi para gazetarëve në Air Force One. Sipas tij, Irani dëshiron negociata „sepse i goditëm shumë fort”. Dhe shtoi një fjali që zbulon tërë logjikën e këtij konflikti pesëmujor: „Kemi biseda të mira. Mendoj se ka shanse të mira që të ndodhë diçka. Nëse ndodh, mirë. Nëse jo, kthehemi te ajo që bënim para dy ditësh.”

Pra, paqja këtu nuk është qëllim. Paqja është pauzë me afat skadence, në të cilën njëra palë thotë hapur se ndërprerja e zjarrit zgjat pikërisht aq sa i konvenon. Diplomacia dhe bombat nuk janë dy faza të ndryshme - janë dy regjime të të njëjtës pajisje, ndërsa çelësi është te një njeri i vetëm.

Kush e kërkon vërtet këtë pauzë

Sipas burimeve, këshilltarët ushtarakë i kanë treguar Trampit se bombardimi kishte arritur kufijtë e vet strategjikë. Kjo është një mënyrë tjetër për të thënë se goditjet e mëtejshme nuk sjellin më rezultat që ia vlen. Pra pauza nuk erdhi nga ndërgjegjja, por nga kontabiliteti - kur lufta pushon së kthyeri fitim, ndizet toni negociues.

Se ndërprerja e zjarrit është nocion me përkufizim shumë të lirshëm, e treguan po ato ditë. Përkundër ndalimit amerikan, të hënën Arabia Saudite, Jordania dhe Iraku raportuan sulme me dronë. Autoritetet saudite pohojnë se grupe të armatosura të mbështetura nga Irani lëshuan dronë drejt objektivave naftësjellëse, përfshirë edhe në Rijad. Kushdo që thotë se zjarri pushoi, le t'i pyesë së pari ata që janë nën të.

Tregu reagoi më shpejt se diplomatët

Përgjigjja më e shpejtë dhe më e sinqertë erdhi prej andej ku vjen gjithmonë - nga bursa. Brenti ra rreth tetë deri nëntë për qind pas njoftimit për ndërprerje të zjarrit dhe pas deklaratave të Trampit, dhe zbriti nën 89 dollarë për fuçi.

Kjo është shifra që thotë më shumë se të gjitha njoftimet së bashku. Tetë për qind brenda pak orësh do të thotë se tregu me muaj mbante çmim frike, jo çmim nafte. Dhe do të thotë se po ajo frikë mund të kthehet për po aq orë, nëse „kthehemi te ajo që bënim para dy ditësh”.

Një rajon që e mban mend çdo luftë të vetën e di sa vlen një armëpushim që nuk është nënshkruar askund. Pyetja nuk është nëse do të ketë marrëveshje - pyetja është kush do të vendosë kur do të përfundojë pauza, dhe a do të pyetet fare dikush.