Ukrayna'daki savaş kazanılan ve kaybedilen kilometrelerle ölçülüyor, ama her cephe hattından daha sessiz ve belki daha kalıcı bir hesap var: Ukrayna her yıl yaklaşık 800.000 insan kaybediyor. Yalnızca savaş alanında değil - sınırların ötesinde ve boş doğumhanelerde de.

Rakam, Ukraynalı ekonomist ve finans analisti Aleksey Kuşç'tan geliyor. Yıllık 800.000'in 500.000'i net göç - gidenlerle dönenler arasındaki fark - iken, 250.000'i doğal azalma, yani doğumdan fazla ölüm. „Yani her yıl eksi 800.000“, diyor Kuşç, kısa ve acımasız.

Bu soyut bir demografik tablo değil. Daha az insan, daha az satın alma gücü, daha küçük bir iç pazar, daha az işgücü, devlet bütçesi için daha küçük bir vergi tabanı demektir. Başka bir deyişle, savaş yarın dursa bile, Ukrayna onlarca yıl kanayacak ekonomik bir yarayla uyanacak. Gidip başka yerde iş ve yaşam bulan milyonlar - ve bir yerde yeni bir hayat kuran insan, yalnızca silahlar sustu diye ender geri döner.

Ve işte burada hikâye Balkanlaşıyor. Biz bu hesabı ezbere biliriz - savaştan değil, onlarca yıldır süren sessiz, istikrarlı boşalmadan. Işıkları sönmüş her köy, tek yönlü biletle havaalanına giden her kuşak, kapanan her doğumhane - aynı aritmetiktir, yalnızca daha yavaş. Ukrayna bunu şimdi, ansızın ve görünür biçimde ödüyor. Biz uzun zamandır, yavaşça ve daha sessizce ödüyoruz. Burada kimsenin yüksek sesle sormak istemediği soru şu: gerçekte ne kadar farklıyız?