BM Güvenlik Konseyi'nin bir oturumunda, Ukrayna daimi temsilcisi Andriy Melnik, Rus temsilciye salonda yankılanan bir mesajla doğrudan seslendi: „İşgal edilen toprakları asla elinizde tutamayacaksınız. Asla. O yüzden çok geç olmadan Ukrayna'dan çıkın.“

Melnik, Ukrayna'nın BM Şartı'na uygun „adil ve kalıcı bir barış“ için Rusya'yla doğrudan görüşmelere hazır olduğunu, ancak Ukrayna'nın sabrının „sınırsız olmadığını“ ekledi. Kiev'in 15 ay boyunca Konsey'den sürekli bir ateşkes kararı istediğini - ve bu çağrıların görmezden gelindiğini hatırlattı.

Sözler güçlü geliyor, ama böyle her sahnenin üzerinde asılı kalan soru, örgütün kendisi kadar eski: beş veto sahibi ülkeden biri bizzat çatışmanın tarafıyken Güvenlik Konseyi gerçekte ne yapabilir? Konuşmalar yankılanıyor, kameralar çekiyor, kararlar ise kâğıt üzerinde kalıyor.

Melnik, Ukrayna'nın mevcut cephe hatları boyunca ateşkes önerisini yeniden değerlendirebileceği uyarısında bulundu - dediği gibi, „zaten büyük bir taviz“ olan bir öneri. Balkanlar, BM'deki bu tür konuşmaları kendi geçmişinden biliyor. Dünya önünde söylenen güçlü sözler sahadakini nadiren değiştirir; onu yalnızca güce sahip olanlar değiştirir - ve onlar genellikle susar.