On üç milyar dolar sise karıştı ve nereye gittiğini kimse bilmiyor. Donald Trump yönetimi ocaktan bu yana Venezuela petrolünün satışından 13 milyar dolardan fazla topladı - ama paraya ne olduğunu söylemek istemiyor. Bu, büyük bir gücün küçük bir ülkeyi „özgürleştirdiğinde” ve ardından onun en büyük zenginliğinin üstüne oturduğunda ne olduğuna dair bir hikâye.

Kronoloji tartışmasız. Ocakta ABD, Venezuela Devlet Başkanı Nicolás Maduro'yu ele geçirdi ve yerine fiili lider olarak Devlet Başkan Yardımcısı Delcy Rodríguez'i yerleştirdi. Hemen ardından Washington petrol ihracatının denetimini devraldı - ve petrol, Venezuela'nın tüm gayrisafi yurt içi hasılasının yaklaşık dörtte birini oluşturuyor. Petrolü elinde tutan, devleti elinde tutar.

Ekonomistler hızlı bir toparlanma bekliyordu, çünkü Venezuela daha önce ABD yaptırımlarını aşmak için petrolünü büyük indirimlerle satmak zorundaydı. Ama altı ay sonra toparlanmadan pek iz yok. „Para nerede? Şeffaflık yok”, diye soruyor Venezuelalı ekonomist José Guerra. Meslektaşı Francisco Rodríguez daha da somut - Venezuela hükümeti muhtemelen bu gelirin tamamını almadı.

Demokrat Kongre üyesi Joaquín Castro doğrudan hedefe gidiyor: „Trump'ın Venezuela işgali en baştan petrol, güç ve kârla güdülenmişti.” Resmî Washington, parayı yeni iktidara baskı yapmak için bir kaldıraç olarak tuttuğunu ve her harcamanın onay gerektirdiğini savunuyor. Ama açıklamalar çelişkili - kimileri yaklaşık 3 milyarın aktarıldığını söylüyor, kimileri ise hiç gelmeyen üç aylık raporları istiyor.

Ve durum, 37 milyar dolar tutarında hasara yol açan 24 haziran tarihli yıkıcı depremlerin ardından daha da karardı. Ülke yıkıntılar içinde, kendi petrolünden gelen para başkalarının hesaplarında sıkışmış durumda ve şeffaflık, iktidardaki hiç kimsenin yüksek sesle söylemek istemediği bir kelime. ABD 386 milyon dolar yardım verdi - kendi topladığının küçük bir parçası.

Balkanlar bu sahneyi ezbere biliyor. Dışarıdan „yardım” ve „özgürleştirme” geldiğinde, sonunda kasayı kimin tuttuğunu sormaya değer. Bir ülkenin kaynakları nadiren onların üstünde yaşayanlara aittir - bu eski bir hikâye, yalnızca oyuncular değişir. Venezuela bugün ders kitaplık bir örnek: petrol açısından zengin bir ülke ve o zenginlikten tek bir sent görmeyen bir halk.

Asıl soru, paranın bulunup bulunmayacağı değil, ait olduğu yere ulaşmasının hiç amaçlanıp amaçlanmadığı. Muhasebeyi silahı da elinde tutan yaptığında, denetim bir garanti değil, bir formalitedir.