Resmi tüm internet biliyor: yanan bir odada oturup sakin sakin „bu iyi" diyen bir köpek. İllüstratör K.C. Green'in „This is fine" memi, etraf yanarken her şey normalmiş gibi yapmanın simgesine dönüştü. Bu kez, ne var ki, yanan şey telif hakkının kendisiydi - çünkü YZ girişimi Artisan, tam da bu köpeği kimseye sormadan reklamlarında kullandı.

Reklamlar New York ve San Francisco'da otobüslerde ve metroda boy gösterdi. Bunlarda ünlü köpek alevlerin ortasında oturuyor, yanında ise şu yazı var: „İş hattım yanıyor" ve „YZ ajanı Ava'yı işe al". Mesaj açık - bir insan yerine bizim yapay zekâmızı kullan. Bir YZ şirketinin YZ satmak için başkasının sanatını çalmasındaki ironiyi, belli ki şirketin kendisi kaçırdı.

Green susmadı. Sanatının „YZ'nin çaldığı gibi çalındığını" açıkça söyledi ve takipçilerini reklamları „tahrip etmeye" çağırdı. Ayrıca her bağımsız yaratıcının bildiği bir şeyden de yakındı: sevdiği işi yapmak yerine, çok daha fazla parası olan biriyle hukuk savaşlarına zaman ve enerji harcamak zorunda kalması.

Sonunda uzlaşma hızla geldi. Artisan, Green'in karakterini taşıyan reklamları her iki kentten çekmeyi kabul etti; Green de eleştirel paylaşımını kaldırdı. „Oldukça hızlı bir uzlaşmaya vardık", diye doğruladı sanatçı. Kurucusu ve CEO'su Jaspar Carmichael-Jack olan şirket, daha önce „Green'e ve eserine büyük saygı duyduklarını" öne sürmüştü - bu saygıyı, görünüşe göre, ancak karakter çoktan otobüslere asıldıktan sonra keşfettiler.

Olay küçük, ama daha büyük bir şey anlatıyor. YZ endüstrisi yaratıcılıktan ve gelecekten söz ederken, pratikte çoğu zaman yalnızca başkasının hazır eserini alıp kendi eseriymiş gibi paketliyor. Geriye kalan soru, Green'in reklamlarını kaldırtıp kaldırtamayacağı değil - bu zaten oldu - kaç yaratıcının savaşacak ne zamanı ne parası olduğu ve kaç „This is fine" reklamının fark edilmeden geçip gittiği.