Ава Гарднер се омажи во сино сако наместо во бел фустан: орхидеите од венчавката ги чувала во албум, а бракот со Арти Шо траеше нешто повеќе од една година

На 17 октомври 1945 година, во вилата на Арти Шо во Беверли Хилс, Ава Гарднер се омажи без белиот фустан за кој сонувала. Наместо него облече едноставно сино сако, според Музејот на Ава Гарднер. Таа имала 22 години, тој 35. За неа тоа беше втор брак, за него – петти.

Шо беше еден од најпознатите водачи на биг-бендови во Америка и неодамна се вратил од Втората светска војна. Ги запознала Френсис Хефлин, која на венчавката ѝ беше кума. Кум беше еден од најстарите пријатели на Шо. Медениот месец траеше една недела на езерото Тахо.

Најнежниот детал од тој ден преживеа повеќе од самиот брак. На сакото Гарднер носеше орхидеи од видот катлеја. Подоцна биле пронајдени исушени и притиснати во нејзиниот личен албум, а денес се дел од збирката на музејот во Северна Каролина. Жена која стана симбол на холивудскиот гламур го чувала цветот, а не фустанот.

Бракот траеше една година и осум дена – разводот беше на 25 октомври 1946 година. Пред тоа Гарднер веќе беше разведена од Мики Руни, со кого се венча во јануари 1942 и се раздели по околу 16 месеци. Големата слава дојде токму тогаш, со „Убијците“ од 1946 година.

Во автобиографијата од 1990 година за разводот со Шо напишала: „Тоа беше една од големите рани во мојот живот.“ И уште: „Од моите тројца сопрузи, Арти беше оној на кого најмногу му се восхитував.“ Го опишала како првиот интелигентен, интелектуален маж што го сретнала, маж што целосно ја заслепил. „Го обожавав времето што го поминав со Арти пред да се венчаме“, признала.

Синото сако на Гарднер не е осамен случај. Валис Симпсон се омажи во 1937 година во син фустан на Мејнбокер. Гарднер самата, кога во 1951 година се омажи за Френк Синатра, облече виолетов фустан. Деценија по деценија, жените што не сакале или не можеле да одат по патот на белото оставиле венчавки што се паметат подолго од многу бели.

Македонските свадби знаат колку тежи белиот фустан – и колку очекувања носи. Приказната на Ава Гарднер потсетува на нешто што лесно се заборава во организацијата на големиот ден: фустанот се враќа во ормарот, а она што навистина останува е цветот во албумот.