Светската мода веќе ја мина фазата на парискиот минимализам и милансниот квиет лукс. Новата енергија доаѓа од местото каде што сонцето одредува облека, а бојата не е грев – Рио де Жанеиро. Бразилските брендови доминираат во избор за пролет/лето 2026, а инфлуенсерите кои го пишуваат правилникот сите имаат фотографии од Копакабана.

Вики Монтанари, Емили Синдлев, Камила Сиснерос, Алекс Сегура – имињата што диктираат тренд во овој момент – сите беа во Рио неодамна. Стилот што го носат назад со себе се опишува со три збора: сензуалност, занаетчиство и хроматски оптимизам. Што значи: оставете ги црните и сивите за зимата, бидете будни.

Фарм Рио, основан во 1997 од Каќа Барос и Марчело Бастос, годишно произведува над 700 шарени, смели мотиви. B-Corp сертифициран, неодамна склучи партнерство со британскиот Барбур – бразилската тропа го пресретна британскиот класичен стил, и тоа функционира. Серпуи прави торбички како уметнички дела од природни влакна; една таква торбичка дури се појави во “And Just Like That”.

Бахија Боемија на Тами Салцедо ги открива купалните костуми со винтиџ инспирација – не нагласни, туку софистицирани. ПатБо на Патрисија Боналди прави вечерни тоалети користејќи традиционални занаетчиски техники. И, секако, Хавајанас – папучите од 1962 година, инспирирани од јапонските слепери на оризови полјаници, кои сега се појавуваат и на улиците на Париз, не само на плажа.

Зошто токму сега Рио? Делумно е заситеност – после години на минимализмот, окото бара боја. Делумно е политика на стилот: бразилската мода долго време беше во сенката на Њујорк и Париз, но генерација инфлуенсери ја видоа како “автентична”, што е магичен збор во индустрија која функционира со уморни клишеа.

Но и Балканот треба да внимава. Бразилската естетика не е само “повеќе боја”. Тоа е цел систем – крој, движење, чувство дека облеката припаѓа на одредена клима и одредено тело. Кога македонска или српска жена ќе купи пар хавајанки, ќе изгледа добро на плажа. Кога ќе го облече шареното кимоно од Фарм Рио на скопската улица в јули, треба да го носи како нешто свое, не како имитација. Тоа е разликата помеѓу тренд и стил – вториот не може да се копира, мора да се вживее.