Обвинителството за гонење организиран криминал и корупција отвори истрага против пет лица осомничени дека преку интернет шириле пропаганда на терористичката организација Исламска држава. Осомничените се на возраст од 22 до 34 години.

Случајот, колку и да звучи далечно, е потсетник дека радикализацијата одамна не е нешто што се случува „некаде на друг континент”. Се случува онлајн, на јазици што ги разбираме, и често кај млади луѓе во раните дваесетти – возраст кога човек најлесно се навлекува на туѓи приказни спакувани како кауза.

Прашањето што ваквите истраги секогаш го отвораат е дали реакцијата доаѓа доволно рано. Пропагандата што се шири со месеци на отворен интернет не е тајна за никого – таа е видлива, индексирана, споделувана. Институциите реагираат кога ќе се отвори истрага, но колку време поминало пред тоа? И уште поважно – што прави општеството за младите да не стигнат до точката каде туѓата пропаганда им изгледа попримамлива од сопствената иднина?