Денеска повторно делови од Скопје се без вода. Трубарево – од 10:00 наутро, поради работи на приклучок на водоводна линија. И делови од Карпош и Тафталиџе – од 9:00, поради сериозен дефект на главен вентил со дијаметар од 300 мм на ул. „Женевска”.

Конкретниот список улици без вода во Карпош: „Женевска”, „Брисел” (Бриселска), „Петар Драганов”, „Његоше” (Његошева), „Стокхолмска”, „Гаврил Лесновски”, и првиот дел од „Партизанска”. Дополнително, дел од „Софиска” и зградите по булевар „Партизански одреди” – од мостот „Обединети нации” до улица „Московска”.

Тоа е значителен дел од градот. Не „мало одредено подрачје” како што соопштенијата обично го минимизираат. Десетици илјади жители во Карпош и Тафталиџе, плус цело Трубарево – без вода во еден работен ден.

Водовод вели дека тимовите се на терен. Водоснабдувањето ќе биде нормализирано „веднаш” по поправката. „Веднаш” е термин кој се користи флексибилно – можеби четири часа, можеби осум, можеби до утре. Граѓанинот тоа го знае. Прифаќа дека ќе биде како што е.

Прашањето кое не се поставува гласно е – зошто ова се случува толку често? Скопје има водоводна мрежа со децении стара. Многу одредени делови сè уште работат на цевки од 1960-тите и 1970-тите. Тие цевки имаат вискана живот – и тој животен век истече пред 15-20 години. Секој пробив, секој дефект, не е изненадување – е логично следствие на инфраструктура која не е обновена.

Колку „Партизански одреди” – булевар во самото срце на Скопје – има уште такви ризици по пат на десет километри? Никој не зборува за тоа гласно. Има стратешки документи во ЈП „Водовод” – тие не се читаат во медиумите.

До тогаш, граѓаните од Карпош ќе земат шишиња вода од маркет, или ќе ги пополнат канти со вода рано наутро пред да тргне дефектот, или едноставно ќе се прилагодат. Какo секогаш. Тоа е тивкиот данок на застарен систем кој никој не сака да го реновира официјално – затоа што инвестицијата би била огромна, и нема политичка волја.

До утре, ново соопштение за други улици. Сигурно.