Три и пол дена. Толку трае паузата што украинската армија ја доби како наредба – од полноќ на 5 септември до 23:59 часот на 8 септември, борбените дејства да запрат. Наредбата ја потврдија повеќе бригадни извори и функционер од безбедносниот сектор. Она што не го потврди никој е дали Москва воопшто ќе одговори со истото.

Затоа што ова не е примирје. Примирјето е договор меѓу две страни. Ова е една страна која престанува да пука и чека да види што ќе направи другата. Разликата е огромна, а во соопштенијата упорно се брише.

Датумите не се случајни. Токму во тие денови американските испратеници Стив Виткоф и Џаред Кушнер треба да патуваат во Москва и во Киев. Значи, паузата е распоредена околу нечиј авионски билет – воената тишина е тајмирана според дипломатскиот календар, не според ситуацијата на фронтот. Кој кого чека тука?

Она што Киев веќе го понуди

Володимир Зеленски претходно изјави дека Украина ќе обезбеди „нормално функционирање на рускиот воздушен простор“ и дека ќе се воздржи од воздушни удари – со очекување дека Русија ќе возврати со истото. Тоа е еднострана концесија ставена на маса пред некој да ветил нешто назад. Во дипломатијата тоа се вика гест на добра волја. Во преговарање се вика да ја откриеш својата рака прв.

А контекстот во кој се објавува оваа наредба е сè друго само не смирен. Неколку часа претходно руски дрон удри во седиштето на украинската безбедносна служба во Киев – дел од зградата се урна, има повредени. Тешко е да се најде посилна порака дека едната страна не ја чувствува обврската да мирува.

Прашањето што никој не го поставува гласно

Дали наредбата воопшто ќе се спроведе по целата линија на фронтот? Фронт долг стотици километри не се исклучува со едно соопштение, а секој командант на терен ја има својата проценка за тоа што значи „престанок на дејствата“ кога од спротивната страна летаат дронови.

Балканот ја знае оваа сцена напамет. Пауза објавена пред пристигнување на странски преговарачи, гест од послабата страна, и потоа тивко враќање на статус кво додека сите се прават дека не забележале. Ние тоа го гледавме во деведесеттите со текст и слика. Прекинот на огнот што трае колку што трае посетата е стар балкански жанр.

Ако Москва одмолчи до 8 септември, оваа наредба нема да биде почеток на мир. Ќе биде документ за тоа кој бил подготвен да запре, и кој не бил.