Државната комисија за спречување на корупцијата (ДКСК) го објави Каталогот на подароци за 2025 година. Бројки во документот: 55 пријавени ставки на подароци кои биле дадени или примени од избрани и именувани функционери. Најмногу – сувенири и украси. Шефот на Државниот завод за ревизија и првиот човек на Собранието водат во листата.

Каталогот е законска обврска. Секој функционер мора да пријави подарок над одредена вредност. Резултатот: 55 ставки за цела година. Тоа е број кој звучи мал. Но кога се става во контекст на тоа колку реални дипломатски и протоколарни средби имаат функционерите низ годината – се поставува неудобно прашање. Дали секој подарок е пријавен? Или само оние кои се „безопасни”?

Сувенири и украси. Тоа е најчестата ставка. Декорации, статуи, плочи, орнаменти. Никој не пријавува златни рачни часовници или скупи изворни подароци. Тоа значи едно од две: или функционерите навистина добиваат само сувенири, или потешките подароци одат низ алтернативни канали.

Максим Ачевски, шефот на ДЗР, и шефот на Собранието се на врвот на пријавување. Тоа е парадокс. Двете лица кои треба да го контролираат државниот апарат и фер изборната работа на парламентот, се токму оние кои најчесто се појавуваат на свечени средби каде се размезуваат подароци. Логично – тие вредат повеќе од кој било друг.

За Балканот, ова е стандардна тема со скептичен вкус. Документот е обврска, не е истрага. Тој покажува што функционерите признават, не што всушност добиваат. Кога ДКСК нема ресурси да го верификува секој случај, каталогот е симболичен – не оперативен инструмент.

Прашањето кое не се поставува гласно: колку подароци не стасуваат до каталогот? И дали кога ќе се прашаме „кој најмногу прима”, вистинскиот одговор е – оние кои најмногу пријавуваат?