Првата пресуда поврзана со трагедијата во дискотеката „Пулс” во Кочани е тука – и казните се условни. Тројца локални полицајци – Кире Богатинов, Горан Лазаров и Александар Темелков – добија условна затворска казна за злоупотреба на службена положба. Богатинов и Лазаров – по една година (со три години проба). Темелков – две години (со четири години проба).

Што направиле? Во прекршочни записници од октомври 2023 до февруари 2024 година навеле неточни податоци. Наместо да го документираат вистинскиот оператор – „MMMM Кафе ДООЕЛ” со одговорно лице Митко Стојанов – запишале неактивна фирма „Класик ДМ ДООЕЛ”. На прв поглед „административна грешка”. Во практика, тоа е она што му дозволи на Пулс да продолжи да работи без полна одговорност.

Судијата Лидија Петровска ги изнесе фактите јасно: „Утврдувањето на операторот претставува суштински елемент еднакво важен како документираните прекршоци. Полицајците ја извршија својата должност само формално – формата беше зачувана, но суштината недостасуваше.”

За родителите на жртвите од пожарот во „Пулс” – 59 загинати, над 150 повредени – таа реченица „форма зачувана, суштина недостасуваше” е дефиниција на сите институции што не успеаја пред 16 март 2025 година. Полицајците правеле формални инспекции, минатураа го одговорното лице, потпишале записници кои потоа не водат никаде. Девет години по 16 март 2026, родителите гледаат три условни казни. Никој не оди во затвор.

Родителите се револтирани – и со основа. Условна казна значи: ако нема друго кривично дело во рок од три (или четири) години, никаков затвор. Оние кои морето да обезбедат дека таков клуб не работи без дозвола – добиваат шанса да продолжат како да ништо не се случи. За земјоделец кој не плати ДДВ навреме доаѓаат судски пресуди со многу повеќе тежина.

Прашањето кое родителите го поставуваат: ако ова е првата пресуда, што да очекуваме од оние кои ќе следуваат? Во другите процеси се обвинети уште полицајци, инспектори, општински службеници. Ако моделот на „условни казни” продолжи – тоа е порака до сите институции дека за најголемата трагедија во современа Македонија никој нема ни ден во затвор.

Македонија има право да се срами од пресудата. Не правниот аспект – можеби законот не предвидува друго – туку моралниот. Кога 59 луѓе изгубат живот заради систем кој не работи, и одговорните излегуваат со „услов” – системот сам потврдува дека ништо нема да се промени.