Премиерот Христијан Мицкоски рече дека тепање жена е „мал престап” и дека „системот функционира”. Од Форумот на жени на СДСМ, Розалија Ангелковска одговори: „Тоа е срамна заштита на насилството врз жените и министерот Панче Тошковски мора да поднесе оставка.”

Изјавата на Мицкоски се однесуваше на инцидент со неговиот бодигард, кој според обвинувањата претепал жена. Премиерот ја минимизира работата – „мал престап”. Тоа не е грешка во формулација. Тоа е политика. Кога премиерот користи зборот „мал” за тепање жена, тоа испраќа порака до секој маж во земјата дека таквото нешто не е сериозно.

Ангелковска ги назначи случаите. Велес. Кочани. Старо Нагоричане. Каждиот од нив е приказна каде што институциите не реагирале соодветно. Жените пријавуваат, полицијата не зема, обвинителството не покренува, судот не суди – и потоа доаѓа трагедија. Случајот со Стојанче Јовановски и Ивана Стојаноска (12 години затвор за „наведување на самоубиство”) е свеж, со светотска опстојност зашто погина и шестгодишна ќерка.

Од СДСМ бараат: оставка на министерот за внатрешни работи Тошковски. Тоа е систем во кој секој ден жени бараат заштита, и секој ден ја не добиваат. Министерството за внатрешни работи не е само „полиција” – тоа е првиот филтер за безбедност на жените во домот. Ако врвот на тоа министерство не носи политичка одговорност за пропустите – тогаш одговорноста, како и насилството, останува на жените.

Реакцијата на Мицкоски се очекува. Премиерот веројатно ќе каже дека неговите зборови беа „извадени од контекст”. Потоа ќе дојде партиска одбрана – „опозицијата манипулира”. Потоа ќе дојде ништо. Така Македонија функционира со прашањата за насилство врз жени: 48 часа дискусија, потоа на следната тема.

Прашањето кое треба да го поставиме сите: ако премиерот навистина мисли дека тепање жена е „мал престап” – кои уште се „малите престапи” во главата на човекот кој води држава? И ако „системот функционира” – зошто секој месец доаѓа нова приказна за жена која не успеа да преживее?