Дете каснато од група кучиња во Карпош 4, во близина на основното училиште “Петар Поп Арсов”. Ужас за родителите на квартот, и точна реакција на мајката: “За фотографирање секогаш сте први, но кога станува збор за нашата заштита и грижа, никаде ве нема.” Реченица со точна адреса – општината и нејзините институции.

Случајот е завршил без сериозни повреди – кучето го каснало детето во ногата, без покомпликувани последици. Но прашањето кое мајката го отвoрува е поголемо од една повреда. Колку деца уште треба да поминуваат покрај училишниот плот за да се преземе системски одговор? Картошкиот квартал не е првиот и нема да биде последниот – проблемот со кучињата на улица е стара болка на Скопје, и од општина во општина се тргнува по принципот “ако не падне жртва, нема буџет”.

Случајот се одвива во контекст кој додатно го комплицира – градоначалникот на Карпош го предаде раководењето на општината на член на Советот, по веќе објавено решение за измени во структурата. Тоа значи дека самата општина е во период на транзиција и неуправувани одговорности. Прашањето кое родителите го прашуваат: кој точно е надлежен ОВАА недела за безбедноста на децата?

Во меѓувреме, родителите бараат итен одговор од општината. Системско решение за стрелните кучиња во градот – стерилизација, прифатилишта, врзување на одговорноста за чување – не е невозможно. Скопје има буџет, искуство, и пример од други градови во Европа. Пречка е политичката воља, која во транзициски периоди обично паѓа на 0. Прашањето на крајот е едно: кога едно дете ќе биде сериозно рането, или гори, кој ќе биде на пример?