Државната комисија за спречување на корупцијата отвори предмет за Институтот за јавно здравје, по разурнувачкиот извештај на Државниот завод за ревизија за 2024 година. А списокот на наводни неправилности чита како прирачник за тоа како да се потрошат јавни пари без никој да забележи – барем додека ревизорите не дојдат.

Меѓу наодите: кабел од 15 километри вреден околу 15.000 евра чие физичко место воопшто не е познато. Половина прослава за 50.000 евра – за еден час одбележување стогодишнина. Вработени што земале плата без да доаѓаат на работа. Лажни евиденции за присуство. Вработувања без потребните испити. Промоции и додатоци на плата од 44.000 до 88.000 денари месечно. И, како шлаг, изнајмување на простор на институтот на приватна пекара – спротивно на прописите.

Од ДКСК велат дека ќе ги „преземат сите неопходни активности за прибирање и анализа на релевантната документација” за да утврдат факти и да проценат ризици од корупција. Бирократски јазик за нешто многу поедноставно: некој со години трошел државни пари како свои, а контролите молчеле додека ревизијата не прозборе.

Директорката на Институтот, Марија Андоновска, одговори дека неправилностите датираат од период пред нејзиното именување, и ги припиша на недостаток на реагенси и лоша евиденција под претходното раководство. Можеби. Но прашањето не е само кој бил директор кога исчезнал кабелот од 15 километри – туку како воопшто една институција за јавно здравје троши 50.000 евра за едночасовна прослава додека на граѓаните им фалат реагенси за анализи. Кој ќе одговара, и дали воопшто некој?