Србија објави дека купува еден од најмоќните системи за противвоздушна одбрана во Европа – кинескиот HQ-9. Претседателот Александар Вучиќ го најави купувањето за време на приказ на воена опрема на аеродромот Батајница: „Сега купуваме HQ-9, а веројатно и нешто друго.”

Според воено-аналитичкиот портал Military Watch, со овој систем Србија би можела да поседува противвоздушна одбрана со дострел до 300 километри – повеќе од американскиот „Патриот” (200 км) и францускиот SAMP/T NG (150 км), со поголема мобилност од западните еквиваленти. На хартија, тоа значи можност за создавање широки зони на забранет лет над регионот.

Тука вреди да се запази трезвеност. „Американците на нозе” и „оружје што менува сè” се наслови, не факти – не постои официјална реакција од Вашингтон, само анализа на специјализиран портал. Сепак, поентата е реална: една балканска земја што не е членка на НАТО купува кинеско оружје од врвна класа, токму среде регион опкружен со членки на алијансата.

За соседите ова не е само техничко прашање. Кога една држава на Балканот вооружува небо со кинеска технологија, а друга седи под натовски чадор, рамнотежата на моќ во регионот тивко се поместува. Прашањето не е дали Србија има право да се вооружува – секоја држава има – туку каде води трката во која секој сосед сака да биде посилен од другиот.