Општина Аеродром најави дека започнува постапка за воспоставување систем за видео надзор на детските и спортските игралишта, како и во парковите. Предлогот е усвоен на седница на Советот, а целта, велат, е поголема безбедност на местата каде најмногу се собираат децата и младите.

Идејата на прв поглед звучи разумно – камери таму каде има вандализам, кражби или насилство меѓу млади. Детските игралишта во Скопје не еднаш завршиле оштетени, полеани или уништени, па желбата да се заштитат е разбирлива. Кога реквизитите ги плаќаат сите граѓани, нивното чување е заеднички интерес.

Но видео надзорот на јавни простори секогаш носи и второ, потивко прашање – каде е границата меѓу безбедност и постојано снимање на граѓаните. Игралиштата се места каде децата играат, а родителите седат; камерата што ги штити, истовремено ги и снима. Прашањата се едноставни, а одговорите ретко се даваат однапред: кој ги гледа снимките, колку долго се чуваат, кој има пристап и што се случува со тие податоци.

Општина Аеродром засега само ја отвора постапката – конкретните детали за системот допрва треба да се објават. Токму тука вреди граѓаните да бидат внимателни и да прашуваат. Видео надзорот може да биде корисна алатка за безбедност, но само ако доаѓа со јасни правила за приватноста. Инаку, лесно се претвора во нешто друго – од заштита на децата во навика на постојано набљудување, што никој не го посакал, а сите го добиле.