Помфрит во ерфрајер обично значи компромис – помалку масло, помалку вкус, помалку крцкавост, и на крајот некој вели дека и онака не е исто. Постапката што ја објасни шефот Јорди Крус ја вади токму таа резигнација од равенката, и тоа со чекор што повеќето луѓе воопшто не го поврзуваат со пржење: микробранова.

Изборот на компир не е ситница. Крус препорачува сорти Agria или Kennebec, исечени на прачки дебели околу еден сантиметар. Потоа следува делот што најмногу се прескокнува – компирот се потопува во вода за да се извади вишокот скроб. Тоа е причината зошто прачките остануваат одвоени и крцкави наместо да се залепат една за друга.

Прв чекор: осум минути микробранова. Водата се исцедува, но компирот се остава малку влажен. Се додава малку маслиново масло, се покрива со стаклен капак – не херметички – и се готви осум минути на 800 вати. Овој прв премин практично го конфитира компирот однатре, што е причината зошто вториот чекор потоа може да биде толку краток.

Втор чекор: десет минути ерфрајер. Компирот оди директно на решетката, на максимум, 200 степени, десет минути. На половина, на петтата минута, се меша за рамномерно да порумени. Тогаш се посипува и првиот слој ароматична сол – фина сол смелена со пиперка, црн пипер, свеж мајчина душица, рузмарин и малку кајенски пипер. Втор слој оди пред крајот, со уште една минута за солта да фати.

Малиот детал што ја разликува новата од старата верзија

Крус претходно ја објавил истата постапка, но со фолија врз садот во микробрановата. Следбениците му забележале, и тој сменил – стаклен сад со стаклен капак наместо пластика, за да нема микропластика во храната додека се загрева. Реакцијата му беше кратка: „Решавање проблеми и учење.” Тоа е реченица што ретко ја пишува некој со ѕвезди во ресторанот.

А за оние што сметаат дека тоа е предолго: класичното пржење дома и онака бара најмалку дваесет минути. Ерфрајерот, вели Крус, троши околу 70 отсто помалку енергија од класична печка и бара несразмерно помалку масло. Сметката излегува пократка и во време и во пари – што е поинаква реченица од онаа што обично се пишува за здрава верзија на нешто вкусно.